I NWW 69/24 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedWnioskiem z 30 stycznia 2024 r. oskarżony R. Ł. (dalej: „oskarżony”) domagał się wyłączenia SSO A. M. od orzekania w sprawie zawisłej przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu, sygn. akt III K 57/21. Powołując się ogólnie na orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz ostatnie postanowienia Sądu Najwyższego Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oskarżony uznał, że w składzie orzekającym wybranym do orzekaznia we wskazanej sprawie brała udział osoba, która została powołana przez noeKRS. Postanowieniem z 19 lutego 2024 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu wniosek oskarżyciela o wyłączenie SSO A. M. na podstawie art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. 2024, poz. 622 z późn. zm.; dalej: „u.SN”) przekazał wraz z aktami do rozpoznania Sądowi Najwyższemu – Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.
Legislator headnote
AI generatedI NWW 69/24 · Sąd Najwyższy: Zgodnie z art. 26 § 2 u.SN, do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego. Jednocześnie, stosownie do treści art. 26 § 3 u.SN, wniosek, o którym mowa w art. 26 § 2 u.SN, pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli obejmuje ustalenie oraz ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości.
Keywords
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I NWW 69/24 POSTANOWIENIE Dnia 8 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk w sprawie z wniosku R. Ł. o wyłączenie sędziego Sądu Okręgowego we Wrocławiu A. M. od orzekania w sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu sygn. III K 57/21, po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 8 maja 2024 r., pozostawić wniosek bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wnioskiem z 30 stycznia 2024 r. oskarżony R. Ł. (dalej: „oskarżony”) domagał się wyłączenia SSO A. M. od orzekania w sprawie zawisłej przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu, sygn. akt III K 57/21. Powołując się ogólnie na orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz ostatnie postanowienia Sądu Najwyższego Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oskarżony uznał, że w składzie orzekającym wybranym do orzekaznia we wskazanej sprawie brała udział osoba, która została powołana przez noeKRS. Postanowieniem z 19 lutego 2024 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu wniosek oskarżyciela o wyłączenie SSO A. M. na podstawie art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. 2024, poz. 622 z późn. zm.; dalej: „u.SN”) przekazał wraz z aktami do rozpoznania Sądowi Najwyższemu – Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 26 § 2 u.SN, do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego. Jednocześnie, stosownie do treści art. 26 § 3 u.SN, wniosek, o którym mowa w art. 26 § 2 u.SN, pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli obejmuje ustalenie oraz ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości.
Sąd rozpoznający sprawę przekazuje niezwłocznie wniosek Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych celem nadania mu dalszego biegu na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Przekazanie wniosku Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie wstrzymuje biegu toczącego się postępowania.W przedmiotowej sprawie, w zakresie w jakim została ona przekazana Sądowi Najwyższemu, oskarżyciel wprost sformułował zarzut braku niezależności sądu i niezawisłości sędziego, jednakże w żaden sposób ich nie uzasadnił.
Całość uzasadnienia dotyczy bowiem kwestii związanych z ewentualnym barkiem bezstronności sędziego. Zgodnie zaś z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego (z wielu zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 8 maja 2020 r., I NWW 7/20), podstawą do pozostawienia wniosku bez rozpoznania, w oparciu o przepis art. 26 § 3 u.SN, jest sytuacja, w której wniosek nie spełnia warunków konstrukcyjnych (nie podaje okoliczności faktycznych i ich oceny prawnej, uzasadnienia lub uprawdopodobnienia zawartych w nim twierdzeń) lub ma charakter abstrakcyjny.Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. [SOP][ms]