I NWW 460/23 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPismem z 6 lutego 2024 r. SSN Paweł Księżak (dalej: „wnioskodawca”) wniósł o wyłączenie go od orzekania w sprawie o sygn. akt I NWW 460/23. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że Sąd Najwyższy, w składzie którego zasiadał wnioskodawca, wydał postanowienie o przekazaniu sprawy z wniosku o wyłączenie Sędziów Sądu Najwyższego – Mariusza Łodko, Marcina Łochowskiego i Tomasza Szanciło od rozpoznania sprawy o sygn. akt II CSKP 21/22, do rozpoznania do Izby Cywilnej. Z uwagi na fakt, że nie zaszły żadne okoliczności, które zmieniałyby zdanie ujawnione w uzasadnieniu postanowienia – zdaniem wnioskodawcy – „ponowne orzekanie w sprawie przez tego samego sędziego po swoistym „uchyleniu” postanowienia o przekazaniu innej izbie sprawy do rozstrzygnięcia wydaje się przypominać sytuację objętą art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.”.
Legislator headnote
AI generatedart. 48 § 1 pkt 5 k.p.c, art. 49 k.p.c; I NWW 460/23 · Sąd Najwyższy: Wniosek o wyłączeniu sędziego jest zasady w zakresie, w jakim wnioskodawca wskazał na okoliczność wcześniejszego rozpoznawania przez niego tej samej sprawy. Wnioskodawca był sprawozdawcą w sprawie I NWW 86/22, w której Sąd Najwyższy postanowieniem z 26 października 2022 r. stwierdził niewłaściwość Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego i przekazał do Izby Cywilnej Sądu Najwyższego wniosek o wyłączenie Sędziów Sądu Najwyższego – Mariusza Łodko, Marcina Łochowskiego i Tomasza Szanciło od rozpoznania sprawy o sygn. akt II CSKP 21/22.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I NWW 460/23 POSTANOWIENIE Dnia 6 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Wiak w sprawie z powództwa W. K. przeciwko W. spółce komandytowej z siedzibą w W. i P. D. o zapłatę na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznychw dniu 6 marca 2024 r. w przedmiocie wniosku sędziego Sądu Najwyższego Pawła Księżaka o wyłączenie od orzekania w sprawie I NWW 460/23, wyłącza SSN Pawła Księżaka od orzekania w sprawie I NWW 460/23.
UZASADNIENIE
Pismem z 6 lutego 2024 r. SSN Paweł Księżak (dalej: „wnioskodawca”) wniósł o wyłączenie go od orzekania w sprawie o sygn. akt I NWW 460/23. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że Sąd Najwyższy, w składzie którego zasiadał wnioskodawca, wydał postanowienie o przekazaniu sprawy z wniosku o wyłączenie Sędziów Sądu Najwyższego – Mariusza Łodko, Marcina Łochowskiego i Tomasza Szanciło od rozpoznania sprawy o sygn. akt II CSKP 21/22, do rozpoznania do Izby Cywilnej. Z uwagi na fakt, że nie zaszły żadne okoliczności, które zmieniałyby zdanie ujawnione w uzasadnieniu postanowienia – zdaniem wnioskodawcy – „ponowne orzekanie w sprawie przez tego samego sędziego po swoistym „uchyleniu” postanowienia o przekazaniu innej izbie sprawy do rozstrzygnięcia wydaje się przypominać sytuację objętą art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek o wyłączeniu sędziego jest zasady w zakresie, w jakim wnioskodawca wskazał na okoliczność wcześniejszego rozpoznawania przez niego tej samej sprawy. Wnioskodawca był sprawozdawcą w sprawie I NWW 86/22, w której Sąd Najwyższy postanowieniem z 26 października 2022 r. stwierdził niewłaściwość Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego i przekazał do Izby Cywilnej Sądu Najwyższego wniosek o wyłączenie Sędziów Sądu Najwyższego – Mariusza Łodko, Marcina Łochowskiego i Tomasza Szanciło od rozpoznania sprawy o sygn. akt II CSKP 21/22.
Zarządzeniem nr 171/2023 z dnia 1 grudnia 2023 r. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego wskazał Izbę Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych jako właściwą do rozpoznania powyższego wniosku o wyłączenie Sędziów Sądu Najwyższego od orzekania w sprawie o sygn. akt II CSKP 21/22. Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt I NSW 460/23 i ponownie przydzielona wnioskodawcy. W opisanej sytuacji, w przypadku braku wyłączenia wnioskodawcy od orzekania w sprawie I NWW 460/23, byłby on zmuszony do ponownego rozpoznania tej samej sprawy, w której już de facto orzekał.
Okoliczność ta może zostać więc uznana za budzącą wątpliwości co do bezstronności wnioskodawcy w niniejszej sprawie.Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 49 k.p.c. orzekł jak w sentencji. [SOP](r.g.)