I NWW 226/22 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I NWW 226/22 POSTANOWIENIE Dnia 1 lutego 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk w sprawie z wniosku T. D. o wyłączenie asesora Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą ‎w Świdniku Ł. W. od orzekania w sprawie o sygn. akt II K 277/22 ,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 1 lutego 2023 r., pozostawia wniosek bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

T. D. w piśmie z 21 września 2022 r. wniósł o wyłączenie asesora Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku Ł. W. od orzekania w sprawie o sygn. akt II K 277/22. Postanowieniem z 3 października 2022 r. Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku II Wydział Karny przekazał Sądowi Najwyższemu Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, celem rozpoznania, wniosek wnioskodawcy o wyłączenie asesora Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku Ł.W. od orzekania w sprawie o sygn. akt II K 277/22.

W uzasadnieniu postanowienia Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku II Wydział Karny z 3 października 2022 r., II K 277/22 podniesiono, że na rozprawie przeprowadzonej 21 września 2022 r. T. D. złożył wniosek o stwierdzenie przesłanek z art. 42a § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (tekst jedn. Dz.U. 2020, poz. 2072 z późn. zm.; dalej: „p.u.s.p.”).Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 26 § 2 u.SN, do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego.

Jednocześnie, stosownie do treści art. 26 § 3 u.SN, wniosek, o którym mowa w art. 26 § 2 u.SN, pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli obejmuje ustalenie oraz ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości. Sąd rozpoznający sprawę przekazuje niezwłocznie wniosek Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych celem nadania mu dalszego biegu na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Przekazanie wniosku Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie wstrzymuje biegu toczącego się postępowania.

Stosownie do przywołanych przepisów kognicja Sądu Najwyższego ograniczona jest do badania wniosku o wyłączenie sędziego obejmującego zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego. W pozostałym zakresie zastosowanie znajdują przepisy regulujące orzekanie w sprawach o wyłączenie sędziego w trybie procedury właściwej dla danej sprawy. W niniejszej sprawie T. D. złożył wniosek o wyłączenie asesora Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku Ł. W. od orzekania w sprawie o sygn. akt II K 277/22, co powoduje, że poza jego zakresem leży zarzut braku niezależności sądu.

Jednocześnie zauważyć należy, że uzasadnienie wniosku nie wskazuje na żadne okoliczności dotyczące ewentualnego braku niezawisłości sędziego. W szczególności T. D. nie podjął nawet próby uprawdopodobnienia, a nawet nie sformułował zarzutu, że wskazany asesor Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie Ł.W. podlega jakikolwiek wpływom lub wskazówkom zewnętrznym w zakresie wydawanych postanowień oraz wyroków i innych czynności zmierzających do rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy. T. D. nie podjął również próby uprawdopodobnienia, ani nie sformułował zarzutu, że objęty wnioskiem asesor sądowy jest stronniczy w stosunku do uczestników postępowania, zależny od organów pozasądowych, czynników społecznych lub politycznych, w szczególności partii politycznych.

Na marginesie Sąd Najwyższy zwraca uwagę, że ewentualne wnioski składane w trybie art. 42a § 3 p.u.s.p. rozpoznają sądy powszechne. Jeśli T. D. chciałby przeprowadzenia w sprawie tzw. testu niezawisłości sędziego, to winien zwrócić się z nim do sądu prowadzącego sprawę. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie przepisu art. 26 § 3 u.SN, orzekł jak w sentencji.