Supreme Court dismisses request to recuse judge for appointment based on unconstitutional 2020 ruling. The court holds that the judge's appointment remains valid despite the invalidity of the 2020 ruling. The court ruled that the judge's appointment was not challenged on independence grounds. The court found no specific allegations of judicial independence violations. The court determined the request falls under non-reviewable appointment legality. The court concluded the request must be dismissed without further consideration.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the request to recuse Judge Maciej Kowalski from the case I CSK 1021/24. The applicant argued that the judge's appointment was invalid due to a 2020 ruling by the Supreme Court, which the Constitutional Tribunal later declared unconstitutional. The court held that requests regarding the legality of a judge's appointment fall outside the scope of review for lack of independence under Article 26 of the Supreme Court Act. Consequently, the request was left without consideration as it did not substantively challenge the judge's independence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 26 § 2, 3 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym; A request to recuse a Supreme Court judge based on the legality of their appointment is not admissible for lack of independence, as such requests require specific allegations of bias rather than a general challenge to the appointment's validity.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I NWW 213/24 POSTANOWIENIE Dnia 13 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szczepaniec w sprawie z powództwa J.O. i E.O.przeciwko Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa z siedzibą w Warszawie Oddział Terenowy w Bydgoszczy o zapłatę na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczyz dnia 6 listopada 2023 r., sygn. II Ca 1362/22 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 6 listopada 2024 r., wniosku pełnomocnika powodów o wyłączenie Sędziego Sądu Najwyższego Macieja Kowalskiego od rozpoznania sprawy I CSK 1021/24 pozostawia wniosek bez rozpoznania. M.L.
UZASADNIENIE
Pełnomocnik powodów pismem z 9 sierpnia 2024 r. zawnioskował o wyłączenie od rozpoznania sprawy ze skargi kasacyjnej powodów rozpoznawanej pod sygn. I CSK 1021/24 Sędziego Sądu Najwyższego Macieja Kowalskiego wskazując, że sędzia został powołany na urząd sędziego w Sądzie Najwyższym na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w składzie i trybie przewidzianym przepisami Ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2018, poz. 3). Wnioskodawca powołał się między innymi na uchwałę składu połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. BSA 1-4110-1/20 („Uchwała trzech Izb SN”).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.Zgodnie z art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U.2024.622, dalej: „u.SN”), do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego. Sąd rozpoznający sprawę przekazuje niezwłocznie wniosek Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych celem nadania mu dalszego biegu na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
Przekazanie wniosku Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie wstrzymuje biegu toczącego się postępowania.Wniosek, o którym mowa w § 2, pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli obejmuje ustalenie oraz ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości (art. 26 § 3 u.SN).Pełnomocnik powodów nie sformułował żadnych konkretnych zarzutów mających świadczyć o braku niezawisłości Sędziego Sądu Najwyższego Macieja Kowalskiego lub braku jego niezależności.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że Sędzia objęty wnioskiem o wyłączenie od orzekania w sprawie I CSK 1021/24 został powołany na stanowisko Sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustawy (Dz. U. z 2018 r. poz. 3), co skutkuje nienależytą obsadą sądu w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. Podniesiono, że rozpoznanie sprawy w obecnym składzie stanowić będzie naruszenie prawa do sądu gwarantowanego przez art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności.
Odnosząc się do przywołanej przez wnioskodawców uchwały Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r., BSA I 4110 1/20 wskazać należy, że wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2020 r., U 2/20, została uznana za niezgodną z art. 179, art. 144 ust. 3 pkt 17, art. 183 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 7 i art. 2 Konstytucji RP, art. 2 i art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz.U. 2004, nr 90, poz. 864/30 ze zm.) oraz art. 6 ust. 1 EKPCz. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wiąże zaś bezpośrednio zarówno wszystkie składy sędziowskie sądów powszechnych, jak i wszystkie składy sędziowskie Sądu Najwyższego.
Wobec czego zaznaczyć należy, że uchwała Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r., BSA I 4110 1/20 utraciła swój walor normatywny ze względu na niezgodność z Konstytucją RP. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 26 § 3 u.SN orzeczono, jak w sentencji. M.L.r.g.