Supreme Court dismisses request to exclude judge for lack of independence due to lack of specific grounds.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed a request to exclude Judge Octavian Nawrot from a panel, noting the applicant failed to provide specific allegations regarding his lack of independence. Although the applicant cited the unconstitutional January 2020 Supreme Court ruling, the Court clarified that this decision is no longer legally binding. Consequently, the request was rejected under Article 26 § 3 of the Supreme Court Act because it merely questioned the judge's appointment rather than demonstrating a concrete threat to judicial impartiality.
Legislator headnote
AI generatedArt. 26 § 2, Art. 26 § 3 u.SN; A request to exclude a judge for lack of independence is inadmissible if it only questions the legality of the judge's appointment without presenting specific facts demonstrating a threat to judicial impartiality.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I NWW 192/24 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szczepaniec w sprawie z powództwa P. sp. z o.o. z siedzibą w P. przeciwko Skarbowi Państwa – Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowychi Autostrad w Warszawie z udziałem interwenienta ubocznego S. w D. o zapłatę z wniosku P. sp. z o.o. z siedzibą w P. o zbadanie spełnienia przez SSN Jacka Grelę wymogów niezawisłości i bezstronności w sprawie I CSK 701/24 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 5 marca 2025 r., wniosku pełnomocnika powoda o wyłączenie Sędziego Sądu Najwyższego Oktawiana Nawrota od rozpoznania wniosku o wyłączenie Sędziów Sądu Najwyższego: Adama Doliwy i Elżbiety Karskiej od rozpoznania sprawy III CB 41/24 pozostawia wniosek bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Pełnomocnik powoda pismem z 30 sierpnia 2024 r. zawnioskował o wyłączenie SSN Oktawiana Nawrota od rozpoznania wniosku w przedmiocie wyłączenia Sędziów Sądu Najwyższego: Adama Doliwy i Elżbiety Karskiej od rozpoznania sprawy III CB 41/24 wskazując, że sędzia został powołany na urząd sędziego w Sądzie Najwyższym na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie przewidzianym przepisami Ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2018, poz. 3). Wnioskodawca powołał się między innymi na niezgodną z Konstytucją RP uchwałę składu połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. BSA 1-4110-1/20 („Uchwała trzech Izb SN”).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.Zgodnie z art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U.2024.622, dalej: „u.SN”), do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego. Wniosek, o którym mowa w § 2, pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli obejmuje ustalenie oraz ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości (art. 26 § 3 u.SN).Pełnomocnik powoda nie sformułował żadnych konkretnych zarzutów mających świadczyć o braku niezawisłości Sędziego Sądu Najwyższego Oktawiana Nawrota lub braku niezależności sądu.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że Sędzia objęty wnioskiem o wyłączenie od rozpoznania wniosku w przedmiocie wyłączenia Sędziów Sądu Najwyższego: Adama Doliwy i Elżbiety Karskiej od rozpoznania sprawy III CB 41/24 został powołany na stanowisko Sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustawy (Dz. U. z 2018 r. poz. 3), co skutkuje nienależytą obsadą sądu w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. Podniesiono, że rozpoznanie sprawy w obecnym składzie stanowić będzie naruszenie prawa do sądu gwarantowanego przez art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności.
Odnosząc się do przywołanej przez wnioskodawcy uchwały Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r., BSA I 4110 1/20 wskazać należy, że wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2020 r., U 2/20, została uznana za niezgodną z art. 179, art. 144 ust. 3 pkt 17, art. 183 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 7 i art. 2 Konstytucji RP, art. 2 i art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz.U. 2004, nr 90, poz. 864/30 ze zm.) oraz art. 6 ust. 1 EKPCz. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wiąże zaś bezpośrednio zarówno wszystkie składy sędziowskie sądów powszechnych, jak i wszystkie składy sędziowskie Sądu Najwyższego.
Wobec czego należy zaznaczyć, że uchwała Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r., BSA I 4110 1/20 nie funkcjonuje w obrocie prawnym ze względu na niezgodność z Konstytucją RP.Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 26 § 3 u.SN orzeczono, jak w sentencji. M.L.[r.g.]