Supreme Court declares itself incompetent for a judge disqualification request based on lack of authority, remanding it to the District Court.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared itself incompetent to hear a request by a party to disqualify a judge from a specific case. The party argued the judge lacked the authority to decide, rather than alleging a lack of independence, which falls outside the Supreme Court's jurisdiction under the Supreme Court Act. Consequently, the court remitted the request to the District Court in Warsaw as the competent court of first instance.
Legislator headnote
AI generatedArt. 26 § 2 ust. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym; Art. 26 § 3 ust. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym: The Supreme Court's Chamber for Extraordinary Control and Public Affairs is competent only for disqualification requests alleging a lack of judicial independence or impartiality; requests based solely on a lack of authority or mandate to adjudicate are remitted to the court of first instance.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I NWW 186/22 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Oktawian Nawrot w sprawie z powództwa M. J. przeciwko Skarbowi Państwa – Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajneji Spraw Publicznych w dniu 14 grudnia 2022 r. wniosku powoda o wyłączenie sędziego Sądu Okręgowego w W. M. C. od orzekania w sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowymw Warszawie, sygn. II C 422/22, stwierdza swoją niewłaściwość i wniosek zgodniez właściwością przekazuje do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie.
UZASADNIENIE
Pismem z 31 maja 2022 r. M. J. wniósł o wyłączenie m.in. sędziego Sądu Okręgowego M. C. wskazując, że wniosek nie spełnia kryteriów powołanych w art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym, albowiem strona nie zarzuca braku niezawisłości lub niezależności sędziego, lecz brak uprawnień osoby do orzekania.Postanowieniem z 12 lipca 2022 r., II C 422/22, Sąd Okręgowy w Warszawie, przekazał do rozpoznania Sądowi Najwyższemu wniosek M. J. o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziego M. C..W dniu 29 września 2022 r. Sąd Najwyższy wystąpił do pełnomocnika M.
J. o wskazanie w terminie 7 dni, czy z uwagi na podniesione we wniosku o wyłączenie sędziego zarzuty, wnosi o rozpoznanie tegoż wniosku w trybie art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2021, poz. 1904; dalej: „u.SN”), czy też w trybie przewidzianym w art. 42a § 3 i n. ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (tekst jedn. Dz.U. 2020, poz. 2072 ze zm., dalej: „p.u.s.p.”), wskazując, iż brak stanowiska w wyznaczonym terminie będzie równoznaczny z wnioskiem o nadanie wnioskowi o wyłączenie sędziego biegu w trybie art. 26 § 2 u.SN.Pismem z 2 listopada 2022 r. (data prezentaty) pełnomocnik M.
J. oświadczył, „iż powód złożył w piśmie wniosek o wyłączenie od orzekania w sprawie wskazanych osób w trybie art. 49 k.p.c.” (k. 25).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 26 § 2 u.SN, do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego. Jednocześnie, stosownie do treści art. 26 § 3 u.SN, wniosek, o którym mowa w art. 26 § 2 u.SN, pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli obejmuje ustalenie oraz ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości.
Sąd rozpoznający sprawę przekazuje niezwłocznie wniosek Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych celem nadania mu dalszego biegu na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Przekazanie wniosku Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie wstrzymuje biegu toczącego się postępowania.W przedmiotowej sprawie pełnomocnik M. J. jednoznacznie określił, że „wnosi on o wyłączenie od orzekania w sprawie wskazanych osób w trybie art. 49 k.p.c.” (k. 25). Ponadto pełnomocnik wnioskodawcy wskazał, że wniosek strony nie spełnia kryteriów powołanych w art. 42a p.u.s.p. oraz w art. 26 u.SN albowiem strona nie zarzuca braku niezawisłości lub bezstronności sędziego (k. 26).Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy, uznając się za niewłaściwy do rozpoznania wniosku, przekazał go na podstawie art. 200 § 14 w zw. z art. 52 § 1 k.p.c. do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie jako sądowi właściwemu rzeczowo.