Legislator Case Law & Legislation
I NWW 17/20 AI generated

I NWW 17/20 · Sąd Najwyższy

Case Number I NWW 17/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Wnioskiem z 19 lutego 2020 r. powódka E. T. na podstawie art. 49 k.p.c. wniosła o wyłączenie sędziego Sądu Rejonowego w G. T. K. od rozpoznania sprawy toczącej się przed tym sądem pod sygn. akt I C (…).W uzasadnieniu wnioskodawczyni podniosła, że objęty wnioskiem o wyłączenie sędzia prezentuje postawę, która nie godzi się z zasadą niezależności i niezawisłości, na co jej zdaniem wskazuje wyraźne faworyzowanie strony pozwanej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (t.j.

Legislator headnote

AI generated

art. 49 k.p.c, art. 49 § 1 k.p.c, art. 52 § 1 k.p.c, art. 200 § 14 k.p.c; I NWW 17/20 · Sąd Najwyższy: Wnioskiem z 19 lutego 2020 r. powódka E. T. na podstawie art. 49 k.p.c. wniosła o wyłączenie sędziego Sądu Rejonowego w G. T. K. od rozpoznania sprawy toczącej się przed tym sądem pod sygn. akt I C (…).W uzasadnieniu wnioskodawczyni podniosła, że objęty wnioskiem o wyłączenie sędzia prezentuje postawę, która nie godzi się z zasadą niezależności i niezawisłości, na co jej zdaniem wskazuje wyraźne faworyzowanie strony pozwanej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (t.j.

Keywords

AI generated
judicial independence impartiality concerns unproven judicial bias obligation to testify independent expert misleading the judicial authorities

Cited Legislation

AI generated
art. 49 k.p.c
na podstawie art. 49 k.p.c.
art. 49 § 1 k.p.c
Uzasadnienie wniosku odwołuje się bez wątpienia do okoliczności, które w świetle art. 49 § 1 k.p.c.
art. 52 § 1 k.p.c
Niezależnie więc od użytego przez wnioskodawczynię stwierdzenia: „Sędzia prezentuje postawę, która nie godzi się z zasadą niezależności i niezawisłości”, właściwym do rozpoznania wniosku jest zgodnie z art. 52 § 1 k.p.c.
art. 200 § 14 k.p.c
sąd, w którym sprawa się toczy.Z tego względu Sąd Najwyższy, uznając się za niewłaściwy do rozpoznania wniosku, przekazał go na podstawie art. 200 § 14 k.p.c.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I NWW 17/20 POSTANOWIENIE Dnia 6 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Łochowski w sprawie z powództwa E. T.‎przeciwko K. K. i H. K.o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 6 maja 2020 r.,‎wniosku powódki o wyłączenie sędziego Sądu Rejonowego w G. T. K. od orzekania w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym w G., sygn. akt I C (…) przekazuje wniosek Sądowi Rejonowemu w G.

UZASADNIENIE

Wnioskiem z 19 lutego 2020 r. powódka E. T. na podstawie art. 49 k.p.c. wniosła o wyłączenie sędziego Sądu Rejonowego w G. T. K. od rozpoznania sprawy toczącej się przed tym sądem pod sygn. akt I C (…).W uzasadnieniu wnioskodawczyni podniosła, że objęty wnioskiem o wyłączenie sędzia prezentuje postawę, która nie godzi się z zasadą niezależności i niezawisłości, na co jej zdaniem wskazuje wyraźne faworyzowanie strony pozwanej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (t.j.

Dz.U. 2019, poz. 825 ze zm., dalej: u.SN) do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego. Sąd rozpoznający sprawę przekazuje niezwłocznie wniosek Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych celem nadania mu dalszego biegu na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

Przekazanie wniosku Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie wstrzymuje biegu toczącego się postępowania.W ten sposób ustawodawca przekazał do właściwości Sądu Najwyższego jedynie takie wnioski o wyłączenie sędziego (art. 48-53 k.p.c.) albo o oznaczenie sądu (art. 44, 45 k.p.c.), wniesione w sprawach cywilnych, których podstawą są zarzuty dotyczące braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego. Pozostałe wnioski o wyłączenie sędziego albo oznaczenie sądu, oparte na innych podstawach, podlegają rozpoznaniu przez sąd powszechny lub Sąd Najwyższy, którego właściwość jest ustalana na podstawie odpowiednich przepisów k.p.c. (art. 44 § 1, 45 § 1, 52 § 1 k.p.c.).Samo użycie przez wnioskodawcę w treści wniosku słów „niezależność” czy „niezawisłość”, odnoszących się do sądu lub konkretnego sędziego, nie może jednak stanowić podstawy do przekazania takiego wniosku do rozpoznania Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 26 § 2 u.SN.

Istotne jest bowiem to, jakie zarzuty są podnoszone wobec sędziego lub sądu, a nie to, jaką postać językową nadał im wnioskodawca. W konsekwencji o tym, czy wniosek podlega rozpoznawaniu przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 26 § 2 u.SN decyduje treść wniosku, w tym w szczególności jego uzasadnienie. Zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego musi mieć wobec tego uzasadnienie w treści wniosku, przy czym nie należy mylić go z zarzutem bezstronności sędziego (art. 49 k.p.c.). Zatem decyzja o przekazaniu wniosku do rozpoznania Sądowi Najwyższemu powinna być poprzedzona analizą całej jego treści, nie zaś tylko wybranego fragmentu.Zarówno z petitum wniosku, jak i jego uzasadnienia wynika, że powódka zarzuca sędziemu, o którego wyłączenie wnosi, brak bezstronności w sprawie.

Uzasadnienie wniosku odwołuje się bez wątpienia do okoliczności, które w świetle art. 49 § 1 k.p.c. mogą ewentualnie wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w tej sprawie. Nie są to okoliczności odnoszące się do braku niezawisłości sędziego albo braku niezależności sądu. Niezależnie więc od użytego przez wnioskodawczynię stwierdzenia: „Sędzia prezentuje postawę, która nie godzi się z zasadą niezależności i niezawisłości”, właściwym do rozpoznania wniosku jest zgodnie z art. 52 § 1 k.p.c. sąd, w którym sprawa się toczy.Z tego względu Sąd Najwyższy, uznając się za niewłaściwy do rozpoznania wniosku, przekazał go na podstawie art. 200 § 14 k.p.c. w zw. z art. 26 § 2 u.SN i art. 52 § 1 k.p.c. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G.