Polish Supreme Court dismisses jurisdiction due to EU ruling suspending specific exclusion procedure rules.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared its own jurisdiction improper and transferred the case to the District Court in Rybnik. The plaintiff had requested the exclusion of a judge based on Article 26(2) of the Supreme Court Act, which was subsequently suspended by a European Court of Justice ruling. The court prioritized the obligation to execute the EU decision over its domestic procedural rules regarding judge exclusion.
Legislator headnote
AI generatedArt. 26 § 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym; Art. 10 ustawy z dnia 20 grudnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych: In the event of a binding EU ruling suspending the application of specific provisions governing the exclusion of judges, national courts must transfer the case to a competent court that can handle the request without relying on the suspended procedural mechanism.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I NWW 147/22 POSTANOWIENIE Dnia 8 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Księżak w sprawie z powództwa M. J. przeciwko A. W. o zapłatę na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznychw dniu 8 grudnia 2022 r. na skutek wniosku powoda o wyłączenie sędziego Sądu Okręgowego w R. M. S. od rozpoznania sprawy toczącej się przed Sądem Okręgowym w R.pod sygn. akt I Cz […] stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Rybniku.
UZASADNIENIE
W piśmie z 5 listopada 2021 r. M. J. zgłosił wniosek ewentualny o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów Sądu Okręgowego w R.: M. S., J. W. i M. G..Postanowieniem Sądu Okręgowego w R. z 18 maja 2022 r., sygn. akt I Cz […], wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Okręgowego w R. M. S., w trybie art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, został przekazany Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Postanowieniem Wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 14 lipca 2021 r., wydanym w sprawie C-204/21, Rzeczpospolita Polska została zobowiązana, natychmiast i do czasu wydania wyroku kończącego postępowanie w tej sprawie, m.in. do zawieszenia stosowania art. 26 §§ 2, 4-6 i art. 82 §§ 2-5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (dalej: u.SN), w zmienionym brzmieniu, jak również art. 10 ustawy z dnia 20 grudnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw, przekazujących do wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego rozpoznawanie zarzutów braku niezawisłości sędziego lub braku niezależności sądu.W ocenie Sądu Najwyższego wskazane postanowienie, zgodnie z zasadami efektywności i lojalnej współpracy, winno być wykonane – w zakresie posiadanych kompetencji – przez wszystkie organy państwa, w tym również przez organy wymiaru sprawiedliwości.
W niniejszej sprawie realizacja przedmiotowego postanowienia Wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej musi zatem polegać na przekazaniu sprawy do sądu, który byłby właściwy do rozpoznania wniosku strony przy pominięciu dyspozycji art. 26 § 2 u.SN.Wobec powyższego, zważywszy, że podstawą przekazania Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego wniosku powoda o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziego Sądu Okręgowego w R. M. S. był właśnie art. 26 § 2 u.SN, Sąd Najwyższy, pomijając dyspozycję tego przepisu, stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Rybniku.