I NWW 12/24 · Sąd Najwyższy

I NWW 12/24 POSTANOWIENIE Dnia 6 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Księżak w sprawie z powództwa T. D.przeciwko Urzędowi Miejskiemu w Ś. i Skarbowi Państwa - Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowy Inspektorat Pracy w K.‎o zadośćuczynienie i rentę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 18 września 2023 r., wniosku powoda o wyłączenie sędziego Sądu Apelacyjnego w Katowicach X.Y. od orzekania w sprawie toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach, III APa 29/23 stwierdza swoją niewłaściwość i przekazać sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach.

UZASADNIENIE

W piśmie z 20 listopada 2023 r. T. D. wniósł o wyłączenie sędziego Sądu Apelacyjnego w Katowicach X.Y. od orzekania w sprawie toczącej się przed Sądem apelacyjnym w Katowicach sygn. akt III APa 29/23 w związku z okolicznościami powodującymi wątpliwości co do bezstronności niezależności. Postanowieniem z 7 grudnia 2023 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach stwierdził swą niewłaściwość i na podstawie art. 200 § 11 k.p.c. w zw. z art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (dalej: „u.SN”) przekazał sprawę do rozpoznania Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 5 czerwca 2022 r., wydanym w sprawie C-204/21, Trybunał uznał, że Rzeczpospolita Polska naruszyła prawo Unii Europejskiej m.in. poprzez przyjęcie i utrzymanie w mocy art. 26 §§ 2 i 4-6 oraz art. 82 §§ 2-5 u.SN w zmienionym brzmieniu, jak również art. 10 ustawy z dnia 20 grudnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw; przekazując do wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego rozpoznawanie zarzutów i zagadnień prawnych dotyczących braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego.

Na tej podstawie, zdaniem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej zgodnie z art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 47 Karty Praw Podstawowych oraz na podstawie art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej i zasady pierwszeństwa prawa Unii.W ocenie Sądu Najwyższego wskazane orzeczenie, zgodnie z art. 91 ust. 2, w związku z art. 91 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz zasadami efektywności i lojalnej współpracy, winno być wykonane – w zakresie posiadanych kompetencji – przez wszystkie organy państwa, w tym również przez organy wymiaru sprawiedliwości.

W niniejszej sprawie realizacja przedmiotowego wyroku musi zatem polegać na przekazaniu sprawy do sądu, który byłby właściwy do rozpoznania wniosku strony przy pominięciu dyspozycji art. 26 § 2 u.SN. Nie ulega przy tym wątpliwości, że przy pominięciu treści wskazanego przepisu sprawa, w której został złożony wniosek o wyłączenie sędziów, nie należy do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, określonej w art. 26 § 1 u.SN.[SOP] [ał]