I NWW 117/21 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I NWW 117/21 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Wiak w sprawie z wniosku G. W. o wyłączenie sędziego Sądu Apelacyjnego w Łodzi P. A. od orzekania‎w sprawie o sygn. II AKa 200/21, po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej ‎i Spraw Publicznych w dniu 29 listopada 2022 r., stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje wniosek G. W. do rozpoznania według właściwości - Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi.

UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2021 r. obrońca oskarżonego G. W. (dalej: „wnioskodawca”) podczas rozprawy apelacyjnej toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. akt II AKa 200/21 złożył wniosek o wyłączenie SSA P. A. od orzekania w niniejszej sprawie. Jako podstawę prawną tego wniosku wskazał przepis art. 41 § 1 k.p.k. Wnioskodawca podniósł, że w jego ocenie istniała wątpliwość co do bezstronności sędziego. Według niego, skład sądu nie spełniał standardów określonych w art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka z uwagi na to, że w procesie wyboru na stanowisko sędziego sądu apelacyjnego brał udział organ, który nie zapewniał niezależności i niezawisłości sędziego od władzy ustawodawczej i wykonawczej.Postanowieniem z 27 października 2021 r. (II AKa 200/21) Sąd Apelacyjny w Łodzi przekazał Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego wniosek obrońcy oskarżonego G.

W. o wyłączenie od udziału w sprawie II AKa 200/21 Sądu Apelacyjnego w Łodzi sędziego tego sądu P. A.Na podstawie zarządzenia z 19 września 2022 r., pismem z 27 września 2022 r., zwrócono się do wnioskodawcy o wskazanie, czy z uwagi na podniesione we wniosku o wyłączenie sędziego zarzuty, wnosi o rozpoznanie tego wniosku w trybie art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2021, poz. 1904 ze zm., dalej: „u.SN”), czy też w trybie przewidzianym w art. 42a § 3 i nast. ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.

– Prawo o ustroju sądów powszechnych (tekst jedn. Dz.U. 2020, poz. 2072 ze zm.).W piśmie datowanym na 26 sierpnia 2022 r., jakie wpłynęło do Sądu Najwyższego 24 października 2022 r., wnioskodawca wskazał, że wniosek o wyłączenie sędziego został złożony w trybie art. 41 § 1 k.p.k.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Postanowieniem Wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 14 lipca 2021 r., wydanym w sprawie C-204/21, Rzeczpospolita Polska została zobowiązana, natychmiast i do czasu wydania wyroku kończącego postępowanie w tej sprawie, m.in. do zawieszenia stosowania art. 26 §§ 2, 4-6 i art. 82 §§ 2-5 u.SN, w zmienionym brzmieniu, jak również art. 10 ustawy z dnia 20 grudnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2020, poz. 190 ze zm.), przekazujących do wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego rozpoznawanie zarzutów braku niezawisłości sędziego lub braku niezależności sądu.W ocenie Sądu Najwyższego, wskazane postanowienie, zgodnie z zasadami efektywności i lojalnej współpracy, winno być wykonane – w zakresie posiadanych kompetencji – przez wszystkie organy państwa, w tym również przez organy wymiaru sprawiedliwości.

W niniejszej sprawie realizacja przedmiotowego postanowienia Wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej powinna polegać na przekazaniu sprawy do sądu, który byłby właściwy do rozpoznania wniosku strony przy pominięciu dyspozycji art. 26 § 2 u.SN.Podstawą przekazania Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego wniosku obrońcy oskarżonego o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziego Sądu Apelacyjnego w Łodzi P. A. był przepis art. 26 § 2 u.SN. Wobec powyższego Sąd Najwyższy, pomijając dyspozycję tego przepisu, stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje wniosek do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi. l.nał