I NWW 114/22 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPismem z 23 marca 2022 r. J. Z. (dalej również: wnioskująca), w sprawie przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie o wysokość renty rodzinnej, wniosła o wyłączenie sędziego Sądu Apelacyjnego J. S. od orzekania w sprawie toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Lublinie, III AUa 613/20.Postanowieniem z 8 kwietnia 2022 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w sprawie III AUa 613/20 przekazał wniosek J. Z. Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego na podstawie art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2021, poz. 1904 ze zm.; dalej: u.SN).Pismem z 10 października 2022 r. (data prezentaty SN – 17 października) wnioskująca cofnęła ww. wniosek.
Legislator headnote
AI generatedart. 355 k.p.c; I NWW 114/22 · Sąd Najwyższy: Zgodnie z art. 26 § 2 u.SN do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego. Sąd rozpoznający sprawę przekazuje niezwłocznie wniosek Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych celem nadania mu dalszego biegu na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I NWW 114/22 POSTANOWIENIE Dnia 28 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk w sprawie z wniosku J. Z.przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji o wysokość policyjnej renty rodzinnej, w przedmiocie wniosku J. Z. o wyłączenie sędziego Sądu Apelacyjnego w Lublinie J. S. od orzekania w sprawie o sygn. akt III AUa 613/20, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 28 grudnia 2022 r., umarza postępowanie.
UZASADNIENIE
Pismem z 23 marca 2022 r. J. Z. (dalej również: wnioskująca), w sprawie przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie o wysokość renty rodzinnej, wniosła o wyłączenie sędziego Sądu Apelacyjnego J. S. od orzekania w sprawie toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Lublinie, III AUa 613/20.Postanowieniem z 8 kwietnia 2022 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w sprawie III AUa 613/20 przekazał wniosek J. Z. Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego na podstawie art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2021, poz. 1904 ze zm.; dalej: u.SN).Pismem z 10 października 2022 r. (data prezentaty SN – 17 października) wnioskująca cofnęła ww. wniosek.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 26 § 2 u.SN do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego. Sąd rozpoznający sprawę przekazuje niezwłocznie wniosek Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych celem nadania mu dalszego biegu na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
Przekazanie wniosku Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie wstrzymuje biegu toczącego się postępowania.Zgodnie z art. 355 k.p.c. sąd umarza postępowanie, jeżeli powód ze skutkiem prawnym cofnął pozew, strony zawarły ugodę lub została zatwierdzona ugoda zawarta przed mediatorem albo z innych przyczyn wydanie wyroku stało się zbędne lub niedopuszczalne. Wobec oświadczenia J. Z. „o cofnięciu wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Apelacyjnego w Lublinie- J. S. od orzekania w sprawie o sygn. akt III AUa 613/20” (k. 30 akt sądowych) wydanie orzeczenia w przedmiocie wniosku wnioskującej stało się zbędne.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 355 k.p.c. w zw. z art. 26 § 2 zd. drugie in fine u.SN orzekł jak w sentencji. [as]