I NWW 101/25 · Sąd Najwyższy

I NWW 101/25 POSTANOWIENIE Dnia 13 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Joanna Lemańska w sprawie z odwołania H. S.‎przeciwko Z. E.-R. M. S. W. i A. w W.‎o wysokość policyjnej renty rodzinnej‎w przedmiocie wniosku H. S. o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego X.Y. od orzekania w sprawie I USKP 156/24,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 13 listopada 2025 r., oddala wniosek. [k.b.]

UZASADNIENIE

H. S. (dalej: Wnioskodawczyni), pismem z 21 lipca 2025 r. (data prezentaty), działając przez zawodowego pełnomocnika, na podstawie ‎art. 49 § 1 k.p.c. oraz art. 48 § 1 k.p.c., wniosła o wyłącznie sędziego Sądu Najwyższego X.Y. (dalej: sędzia objęty wnioskiem) od rozpoznania sprawy toczącej się przed Sądem Najwyższym pod sygn. I USKP 156/24 przeciwko Z. E.-R. M. S. W. i A. w W. o wysokość policyjnej renty rodzinnej.Wnioskodawczyni podniosła, że sformułowane przez nią żądanie wyłączenia sędziego objętego wnioskiem uzasadnione jest „wątpliwościami dotyczącymi sposobu obsadzenia sądu, a także wpływem trybu powołania sędziego‎na indywidualną ocenę sędziego w perspektywie konkretyzowanych zarzutów‎w skardze kasacyjnej dotyczących naruszenia prawa międzynarodowego‎oraz przepisów Konstytucji RP”.

Wnioskodawczyni wskazała, że sędzia objęty wnioskiem wcześniej orzekał przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym‎w W., gdzie zasiadał w składach rozpatrujących negatywnie skargi ubezpieczonych funkcjonariuszy na decyzje odmowne, tym samym ujawniając swój stosunek do tego rodzaju spraw. Wnioskodawczyni dodała jednocześnie,‎że poza ww. okolicznościami żądanie wyłączenia sędziego objętego wnioskiem uzasadnione jest przede wszystkim wątpliwościami wyrażonymi w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz sądów powszechnych, a także sądów administracyjnych odnośnie do sposobu powołania przez Prezydenta RP osób do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego na wniosek nowej Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia‎8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2018 r., poz. 3).

Zdaniem Wnioskodawczyni, z racji tego,‎że sędzia objęty wnioskiem został powołany na stanowisko sędziego‎Sądu Najwyższego po zmianach wprowadzonych na podstawie ww. ustawy, skutkuje to wadliwością jego powołania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek podlega oddaleniu. Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu uprzedniego orzekania przez sędziego objętego wnioskiem w sprawach przedmiotowo zbliżonych‎do sprawy I USKP 156/24, a dotyczących skarg ubezpieczonych funkcjonariuszy‎na decyzje odmowne, podkreślenia wymaga, że na gruncie art. 49 § 1 k.p.c.‎nakaz zachowania bezstronności przez sędziego powinien urzeczywistniać się‎na płaszczyźnie jego relacji ze stronami sporu i przejawiać się w zakazie dyskryminacji czy faworyzowania którejkolwiek ze stron procesu.‎Okolicznością przesądzającą o wyłączeniu sędziego nie może być zatem wyłącznie fakt, że sędzia objęty wnioskiem o wyłączenie orzekał już uprzednio w sprawach podobnych lub tożsamych rodzajowo ze sprawą objętą wnioskiem‎o wyłączenie.

Z kolei zarzuty Wnioskodawczyni dotyczące okoliczności towarzyszących powołaniu sędziego objętego wnioskiem nie mogły odnieść zamierzonych skutków procesowych i należało je uznać za bezprzedmiotowe w związku z treścią uchwały Sądu Najwyższego z 10 października 2024 r., III CZP 44/23, mającej moc zasady prawnej, zgodnie z którą żądanie sędziego lub wniosek o wyłączenie sędziego‎od rozpoznania sprawy oparte wyłącznie na okolicznościach towarzyszących powołaniu tego sędziego nie wywołuje skutków prawnych; w takiej sytuacji stosuje się per analogiam art. 531 § 2 i 3 k.p.c.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 49 § 1 k.p.c., orzekł jak w sentencji. [k.b.][a.ł] ‎