I NWW 1/20 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedDnia 7 lutego 2020 r. na rozprawie przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie pod sygn. akt II AKa (…) obrońca lustrowanego M. G. wniósł o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziego Sądu Apelacyjnego K. M. w oparciu o uchwałę Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r., podnosząc, iż braku niezależności i bezstronności upatruje w nieprawidłowym procesie powołania na stanowisko sędziego „na co uwagę zwrócił w uchwale SN”.
Legislator headnote
AI generatedart. 2 Konstytucji, art. 190 Konstytucji RP, art. 179 Konstytucji RP; I NWW 1/20 · Sąd Najwyższy: Należy podkreślić, że kwestionowanie prerogatywy Prezydenta w zakresie powoływania sędziów jest niedopuszczalne. W polskim porządku prawnym nie istnieje bowiem unormowanie pozwalające na dokonywanie kontroli aktu powołania sędziego przez Prezydenta RP. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 26 § 3 u.SN, wniosek należało pozostawić bez rozpoznania i tak też Sąd Najwyższy postanowił.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I NWW 1/20 POSTANOWIENIE Dnia 1 lipca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szczepaniec w sprawie z wniosku obrońcy M. G. o wyłączenie Sędziego Sądu Apelacyjnego K. M. od orzekania w sprawie II AKa (…), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 1 lipca 2020 r., pozostawia wniosek bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Dnia 7 lutego 2020 r. na rozprawie przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie pod sygn. akt II AKa (…) obrońca lustrowanego M. G. wniósł o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziego Sądu Apelacyjnego K. M. w oparciu o uchwałę Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r., podnosząc, iż braku niezależności i bezstronności upatruje w nieprawidłowym procesie powołania na stanowisko sędziego „na co uwagę zwrócił w uchwale SN”.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Wniosek o wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy, jak wynika z jego treści, został złożony z uwagi na wydanie uchwały składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r. (BSA I 4110 1/20). Uchwała ta, zgodnie z treścią wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2020 r. (U 2/20) uznana została za niezgodną z art. 179, art. 144 ust. 3 pkt 17, art. 183 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 7 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 2 i art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz.U. 2004, nr 90, poz. 864/30 ze zm.) oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz.U. 1993, nr 61, poz. 284 ze zm.) i – w świetle art. 190 Konstytucji RP – od dnia opublikowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego jest pozbawiona mocy prawnej i nie jest wiążąca dla sądów.Zgodnie z art. 179 Konstytucji RP sędziowie są powoływani przez Prezydenta RP, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, na czas nieoznaczony.
Należy podkreślić, że kwestionowanie prerogatywy Prezydenta w zakresie powoływania sędziów jest niedopuszczalne. W polskim porządku prawnym nie istnieje bowiem unormowanie pozwalające na dokonywanie kontroli aktu powołania sędziego przez Prezydenta RP. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 26 § 3 u.SN, wniosek należało pozostawić bez rozpoznania i tak też Sąd Najwyższy postanowił.