Legislator Case Law & Legislation
I NSWR 1737/23 AI generated

Supreme Court dismisses referendum protest for failing to specify concrete violations affecting election results.

Case Number I NSWR 1737/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed a protest against the validity of a national referendum, ruling it lacked specific factual allegations. The petitioner claimed abstract misconduct by election officials but failed to detail how these actions influenced the voting results or provided supporting evidence. Consequently, the court determined the protest was inadmissible under the Electoral Code and the Referendum Act.

Legislator headnote

AI generated

Art. 33 ust. 1 u.r.o.; art. 241 § 3 k.wyb.; art. 243 § 1 k.wyb.; art. 34 ust. 2 u.r.o.: A protest against referendum validity must allege specific criminal acts or statutory violations affecting the outcome and be supported by evidence; abstract complaints or requests for procedural forms are inadmissible.

Keywords

AI generated
referendum validity protest inadmissibility specific allegations required electoral misconduct affecting election results

Cited Legislation

AI generated
Art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym
Protest podlegał pozostawieniu bez dalszego biegu.Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (tekst jedn.
Art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym
Art. 241 § 3 Kodeksu wyborczego
82 § 1 Kodeksu wyborczego w związku z jego art. 241 § 3 podstaw ich wniesienia, tj.
Art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego
Przewodniczący zaś oświadczył, że komisja nie ma takich druków.Państwowa Komisja Wyborcza wyraziła opinię, że protest na podstawie art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego winien zostać pozostawiony bez dalszego biegu z uwagi na niesformułowanie w nim zarzutów, które nawiązywałyby do określonych w art.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z 21 listopada 2019 r., I NSW 235/19
postanowienie Sądu Najwyższego z 21 listopada 2019 r., I NSW 235/19).Również zarzut nieudostępnienia przez przewodniczącego obwodowej komisji wyborczej wnoszącemu protest formularza protestu nie może zostać zakwalifikowany jako dopuszczalna podstawa protestu przeciwko ważności referendum.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I NSWR 1737/23 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wojciechowski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Maria Szczepaniec‎SSN Krzysztof Wiak w sprawie z protestu K. P. przeciwko ważności referendum ogólnokrajowego zarządzonego na 15 października 2023 r., przy udziale Prokuratora Generalnego oraz Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 28 listopada 2023 r., pozostawia protest bez dalszego biegu.

UZASADNIENIE

Pismem z 25 października 2023 r. (data stempla pocztowego) K. P. (dalej: „wnoszący protest”) złożył protest przeciwko ważności referendum ogólnokrajowego, które odbyło się 15 października 2023 r. zarzucając naruszenie głosowania poprzez oddziaływanie na wolę wyborców co do sposobu rozstrzygnięcia sprawy poddanej pod referendum, które to naruszenie polegać miało na kierowaniu przez członków obwodowych komisji wyborczych wobec głosujących pytania o następującej treści „oczywiście tylko dwie karty?” W uzasadnieniu wnoszący protest podniósł, że w związku z zaistniałą sytuacją zażądał od przewodniczącego komisji wyborczej formularza do złożenia protestu w tej kwestii.

Przewodniczący zaś oświadczył, że komisja nie ma takich druków.Państwowa Komisja Wyborcza wyraziła opinię, że protest na podstawie art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego winien zostać pozostawiony bez dalszego biegu z uwagi na niesformułowanie w nim zarzutów, które nawiązywałyby do określonych w art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego w związku z jego art. 241 § 3 podstaw ich wniesienia, tj. z powodu niespełnienia ustawowego wymogu, polegającego na konieczności wskazania, że zarzucane naruszenia prawa miały wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów, a także z uwagi na nieprzedstawienie i niewskazanie dowodów, na których wnoszący protest opiera swoje zarzuty lub w przypadku jego rozpoznania uznany za bezzasadny albo jeżeli rzeczywiście doszło do naruszenia procedury uznany za zasadny, ale bez wpływu na wynik wyborów i wynik referendum.

Prokurator Generalny wyraził pogląd, że wniesiony protest jest zasadny, a naruszenie przepisów ustawy o referendum ogólnokrajowym może mieć wpływ na wynik referendum.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Protest podlegał pozostawieniu bez dalszego biegu.Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (tekst jedn. Dz. U. 2020, poz. 851 ze zm., dalej jako: „u.r.o.”), przeciwko ważności referendum może być wniesiony protest ze względu na zarzut dopuszczenia się przestępstwa przeciwko referendum lub naruszenia przepisów niniejszej ustawy dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyniku referendum.Jak stanowi art. 34 ust. 2 u.r.o. do warunków i trybu wnoszenia protestu oraz sposobu jego rozpatrywania i trybu podejmowania uchwały w tej sprawie przez Sąd Najwyższy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (tekst jedn.

Dz. U. 2023, poz. 2408, dalej: „k.wyb.”).Stosownie do art. 241 § 3 k.wyb., wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty.Biorąc pod uwagę powyższe przepisy stwierdzić należy, iż przedmiotem protestu jest ważność referendum, a podstawę zakwestionowania tej ważności stanowią czyny przestępcze i naruszenia ustawy o referendum ogólnokrajowym dotyczące głosowania, ustalania wyników głosowania lub ustalania wyników samego referendum.Ponadto z wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż obowiązkiem wnoszącego protest, zgodnie z przepisami ustawy o referendum ogólnokrajowym i odpowiednio stosowanymi przepisami Kodeksu wyborczego, jest sformułowanie w nim zarzutów dotyczących naruszenia unormowań zawartych w ustawie o referendum ogólnokrajowym, albo dopuszczenia się przestępstwa przeciwko referendum – mających wpływ na wynik wyborów, jak też przedstawienie lub wskazanie dowodów uzasadniających te zarzuty.W niniejszej sprawie wnoszący protest nie przedstawił konkretnych naruszeń stanowiących przejaw popełnienia przestępstwa przeciwko referendum, ani naruszenia ustawowych przepisów dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyniku referendum.

Nie przedstawił też żadnych dowodów na potwierdzenie wskazanych przez siebie okoliczności. Podniesione zarzuty zostały sformułowane w sposób abstrakcyjny i ogólnikowy. Wnoszący protest – wskazując na wadliwe zachowania członków komisji, którzy mieli kierować do głosujących pytanie o treści „oczywiście tylko dwie karty?” – nie opisał konkretnych sytuacji, w których miało dojść do wskazanego naruszenia, a jedynie zbiorczo wskazał na praktykę zadawania wyborcom przez członków obwodowej komisji wyborczej pytań o chęć otrzymania wszystkich kart do głosowania.W orzecznictwie Sądu Najwyższego konsekwentnie przyjmuje się natomiast, że osoba wnosząca protest nie może skutecznie podnosić zarzutów o charakterze abstrakcyjnym, odnoszących się do ogólnie pojętych wydarzeń w kraju lub za granicą, o których protestujący jedynie słyszał.

Przyjęty zarówno w Kodeksie wyborczym, jak i ustawie z 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym model protestów wyborczych i referendalnych polega bowiem na sprawowaniu przez Sąd Najwyższy indywidualno-konkretnej kontroli ważności wyborów i referendum. Brak natomiast podstaw prawnych do prowadzenia w tym zakresie kontroli abstrakcyjnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 21 listopada 2019 r., I NSW 235/19).Również zarzut nieudostępnienia przez przewodniczącego obwodowej komisji wyborczej wnoszącemu protest formularza protestu nie może zostać zakwalifikowany jako dopuszczalna podstawa protestu przeciwko ważności referendum.

Zarzut o takiej treści wykracza bowiem poza przewidziany ustawą przedmiot protestu (nie jest to ani zarzut dopuszczenia się przestępstwa przeciwko referendum ani też naruszenia przepisów ustawy dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyniku referendum), co czyni go niedopuszczalnym. Z uwagi abstrakcyjny charakter protestu, podlegał on pozostawieniu bez dalszego biegu na podstawie art. 243 § 1 k.wyb. w zw. z art. 34 ust. 2 u.r.o. [SOP][ms]