Legislator Case Law & Legislation
I NSWR 1062/23 AI generated

Supreme Court dismisses referendum protest due to lack of specific charges and evidence under election code.

Case Number I NSWR 1062/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the protest against the validity of the October 15, 2023 referendum without further proceedings. The petitioner alleged mass crimes including questioning voters and ballot theft but failed to specify charges or provide supporting evidence. The court ruled that without detailed allegations and proof, the protest cannot be substantively evaluated under the Election Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 33 ust. 1 u.r.o.; Art. 241 § 3, Art. 243 § 1 k.wyb.: A protest against referendum validity must specify charges and present evidence; failure to do so results in dismissal due to lack of factual basis for substantive review.

Keywords

AI generated
referendum validity protest election code requirements specific charges necessity evidence burden allocation dismissal without proceedings

Cited Legislation

AI generated
Art. 33 ust. 1 u.r.o.
W świetle art. 33 ust. 1 u.r.o. protest przeciwko ważności referendum może być oparty wyłącznie na podstawie zarzutu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko referendum lub naruszenia przepisów ustawy dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyniku referendum.
Art. 34 ust. 2 u.r.o.
Według art. 34 ust. 2 u.r.o. „do warunków i trybu wnoszenia protestu oraz sposobu jego rozpatrywania i trybu podejmowania uchwały w tej sprawie przez Sąd Najwyższy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r.
Art. 241 § 3 k.wyb.
- Kodeks wyborczy.” Należy przyjąć, że odpowiednie zastosowanie mają również ustalenia orzecznictwa Sądu Najwyższego w sprawach dotyczących protestów wyborczych.W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że z art. 241 § 3 i art.
Art. 243 § 1 k.wyb.
241 § 3 i art. 243 § 1 wyb.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I NSWR 1062/23 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Księżak (przewodniczący)‎SSN Adam Redzik (sprawozdawca)‎SSN Mirosław Sadowski w sprawie z protestu D. K.przeciwko ważności referendum ogólnokrajowego zarządzonego na dzień ‎15 października 2023 r., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych ‎29 listopada 2023 r., pozostawia protest bez dalszego biegu.

UZASADNIENIE

D. K. (dalej również: „Skarżący”) wniósł protest przeciwko ważności referendum zarządzonego na 15 października 2023 r., domagając się jego unieważnienia i ponownego zarządzenia z uwagi na dopuszczenie się przestępstwa przeciwko referendum, mającego zmasowany charakter na terytorium całego państwa.Skarżący zarzucił, że:1) w dniu referendum w G. w przynajmniej dwóch komisjach wyborczych, tj. nr […] i nr […]1, członkowie komisji zadawali wyborcom pytania, czy mają wydać im wszystkie karty do głosowania, zarówno do głosowania w wyborach, jak i w referendum;2) w komisji nr […]2 w G. doszło do porwania karty do głosowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W świetle art. 33 ust. 1 u.r.o. protest przeciwko ważności referendum może być oparty wyłącznie na podstawie zarzutu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko referendum lub naruszenia przepisów ustawy dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyniku referendum. W doktrynie podnosi się, że zarzuty, które dają podstawę do protestu przeciwko ważności referendum, można dekodować również z przepisów ustaw wyborczych, w tym z przepisów Ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (tekst jedn. Dz.U. 2022, poz. 1277 ze zm.; dalej:

„k.wyb.”; por. A. Rakowska-Trela, Postępowanie w sprawach z protestów wyborczych, PiP 2010, nr 3, s. 62-74). Według art. 34 ust. 2 u.r.o. „do warunków i trybu wnoszenia protestu oraz sposobu jego rozpatrywania i trybu podejmowania uchwały w tej sprawie przez Sąd Najwyższy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy.” Należy przyjąć, że odpowiednie zastosowanie mają również ustalenia orzecznictwa Sądu Najwyższego w sprawach dotyczących protestów wyborczych.W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że z art. 241 § 3 i art. 243 § 1 wyb. wynika, iż wnoszący protest powinien wskazać w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera te zarzuty, a niewskazanie zarzutów i dowodów jest uchybieniem formalnym protestu wyborczego, które skutkuje pozostawieniem go bez dalszego biegu (tak m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z: 27 listopada 2019 r., I NSW 242/19; 26 listopada 2019 r., I NSW 283/19; 20 listopada 2019 r., I NSW 167/19; 19 listopada 2019 r., I NSW 191/19).

W rozpoznawanej sprawie Skarżący nie wskazał żadnych dowodów, które mogłoby prowadzić do ustalenia przez Sąd Najwyższy okoliczności stanowiących podstawę zarzutów protestu. Z tego względu ustalenie faktycznych podstaw protestu nie jest możliwe, co z kolei przesądza o braku możliwości merytorycznej oceny postawionych zarzutów. Ocena, czy zarzuty te wpisują się w ustawowe podstawy protestu wymaga poczynienia ustaleń faktycznych, których dokonanie bez wskazania wymaganych dowodów nie jest możliwe.Ponadto, brak spełnienia przez Skarżącego wymagań przewidzianych w art. 241 § 3 k.wyb., stosowanego odpowiednio do protestów referendalnych, wynika również z ogólnikowości postawionych zarzutów, która wyklucza możliwość oceny ich zasadności, niezależnie zastosowanych środków dowodowych.

Z treści protestu nie wynika w szczególności, do ilu osób kierowano pytania, czy wydać kartę referendalną oraz, czy opisana praktyka skutkowała zaniechaniem wydania kart do głosowania w referendum. Z kolei z treści drugiego z postanowionych zarzutów nie wynika w szczególności, kto dopuścił się opisanego tam zachowania i skąd Skarżący ma wiedzę na ten temat.Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 241 § 3 i 243 § 1 k.wyb. w zw. z art. 34 ust. 2 u.r.o., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [SOP](r.g.)