Legislator Case Law & Legislation
I NSW 5932/20 AI generated

Supreme Court rejects request to justify ruling and dismisses repeated recusal request as abuse of process.

Case Number I NSW 5932/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the applicant's request to receive a written justification for a procedural order and dismissed a subsequent recusal request. The applicant sought justification for an order under Article 50 of the Code of Civil Procedure, which the Court ruled does not require one under Article 357 § 21. Additionally, the Court found the recusal request inadmissible because it was filed repeatedly based on identical circumstances, constituting an abuse of process under Article 531 § 1 of the Code of Civil Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 357 § 21 k.p.c.; Art. 531 § 1 ust. 2 k.p.c.: A procedural order under Article 50 of the Code of Civil Procedure does not require justification, and a repeated recusal request based on identical circumstances is inadmissible as an abuse of process.

Keywords

AI generated
abuse of process recusal of judge procedural order justification requirement Code of Civil Procedure

Cited Legislation

AI generated
art. 50 k.p.c.
wydanego na podstawie art. 50 k.p.c. w zw.
art. 52 k.p.c.
z art. 52 k.p.c.Tego rodzaju postanowienie Sądu Najwyższego nie podlega uzasadnieniu, co wynika z treści art.
art. 357 § 21 k.p.c.
52 k.p.c.Tego rodzaju postanowienie Sądu Najwyższego nie podlega uzasadnieniu, co wynika z treści art. 357 § 21 k.p.c. W konsekwencji wniosek Skarżącego podlega odrzuceniu na podstawie art.
art. 391 § 1 k.p.c.
W konsekwencji wniosek Skarżącego podlega odrzuceniu na podstawie art. 391 § 1, art.
art. 361 k.p.c.
art. 328 § 4 k.p.c.
z art. 328 § 4 k.p.c. jako niedopuszczalny.Odnosząc się teraz do ponownego wniosku o wyłączenie od orzekania Sędziów Sądu Najwyższego wyjaśnić należy, że został on w istocie złożony na podstawie art.
art. 531 k.p.c.
jako niedopuszczalny.Odnosząc się teraz do ponownego wniosku o wyłączenie od orzekania Sędziów Sądu Najwyższego wyjaśnić należy, że został on w istocie złożony na podstawie art. 531 k.p.c.
art. 531 § 1 ust. 2 k.p.c.
Zgodnie z powołanym przepisem prawa „Niedopuszczalny jest wniosek o wyłączenie sędziego: złożony po raz kolejny co do tego samego sędziego z powołaniem tych samych okoliczności” (art. 531 § 1 ust. 2 k.p.c.).
art. 531 § 2 k.p.c.
3501 – posłużył się formułą jego pozostawienia w aktach sprawy bez podejmowania żadnych dalszych czynności na podstawie art. 531 § 2 k.p.c.Biorąc pod uwagę powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
art. 50 k.p.c
wydanego na podstawie art. 50 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I NSW 5932/20 POSTANOWIENIE Dnia 6 lipca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Marek Dobrowolski‎SSN Krzysztof Wiak w sprawie ze skargi M.J. o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt I NSW (…), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 6 lipca 2021 r., w przedmiocie wniosku skarżącego o sporządzenie uzasadnienia postanowienia, postanawia: odrzucić wniosek o uzasadnienie postanowienia.

UZASADNIENIE

M. J. (dalej: Skarżący) pismem z 29 października 2020 r. wniósł do Sądu Najwyższego wniosek o uzasadnienie postanowienia z dnia 27 lipca 2020 r. w sprawie o sygn. akt I NSW 4977/20 w przedmiocie odrzucenia wniosku o wyłączenie od orzekania Sędziów Sądu Najwyższego: Antoniego Bojańczyka, Leszka Boska, Dariusza Czajkowskiego, Pawła Czubika, Tomasza Demendeckiego, Marka Dobrowolskiego, Joanny Lemańskiej, Marcina Łochowskiego, Janusza Niczyporuka, Adama Redzika, Marka Siwka, Ewy Stefańskiej, Aleksandra Stępkowskiego, Marii Szczepaniec, Krzysztofa Wiaka, Jacka Widło i Grzegorza Żmija oraz oddalenia wniosku o wyłączenie Sędziów Sądu Najwyższego w pozostałym zakresie. Skarżący wskazanym wyżej pismem z 29 października 2020 r. wniósł nadto ponowny wniosek o wyłączenie od orzekania Sędziów Sądu Najwyższego w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z 31 lipca 2020 r. w sprawie o sygn. akt I NSW 4977/20, którym Sąd Najwyższy pozostawił bez dalszego biegu protest wyborczy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

M. J. złożył wniosek o uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 2020 r. wydanego na podstawie art. 50 k.p.c. w zw. z art. 52 k.p.c.Tego rodzaju postanowienie Sądu Najwyższego nie podlega uzasadnieniu, co wynika z treści art. 357 § 21 k.p.c. W konsekwencji wniosek Skarżącego podlega odrzuceniu na podstawie art. 391 § 1, art. 361 w zw. z art. 328 § 4 k.p.c. jako niedopuszczalny.Odnosząc się teraz do ponownego wniosku o wyłączenie od orzekania Sędziów Sądu Najwyższego wyjaśnić należy, że został on w istocie złożony na podstawie art. 531 k.p.c. Zgodnie z powołanym przepisem prawa „Niedopuszczalny jest wniosek o wyłączenie sędziego: złożony po raz kolejny co do tego samego sędziego z powołaniem tych samych okoliczności” (art. 531 § 1 ust. 2 k.p.c.).

Wskazać zatem należy, że celem powołanej regulacji prawnej jest zapobieganie nadużywaniu instytucji wyłączenia sędziego przez składanie notorycznych wniosków w tym zakresie. Wprowadzenie uproszczonego sposobu odnoszenie się do wniosków już wcześniej rozstrzygniętych, opartych na tych samych przesłankach ma wypełnić lukę powstałą po derogacji art. 53 k.p.c. (uznanego za niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP wyrokiem TK z 11 grudnia 2002 r., SK 27/01, OTK-A 2002, nr 7, poz. 93). Za utrwalone należy uznać więc orzecznictwo ukształtowane w stanie prawnym przed nowelizacją stwierdzające, że wielokrotne składanie wniosków o wyłączenie sędziego, opartych na tych samych zarzutach, niedających się zweryfikować i w sposób oczywisty godzących w powagę sądu, jest nadużyciem praw procesowych (postanowienie Sądu Najwyższego z 16 czerwca 2016 r., V CSK 649/15, OSNC 2017, nr 3, poz. 37).

Uznanie wniosku za niedopuszczalny na podstawie art. 531 § 1 pkt 1 i 2 nie prowadzi natomiast do jego odrzucenia, ponieważ ustawodawca – podobnie jak w art. 3501 – posłużył się formułą jego pozostawienia w aktach sprawy bez podejmowania żadnych dalszych czynności na podstawie art. 531 § 2 k.p.c.Biorąc pod uwagę powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.