I NSW 49/20 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedK. wniósł w dniu 20 maja 2020 r. do Sądu Najwyższego drogą elektroniczną pismo oznaczone jako skarga wyborcza.W piśmie wskazał, że jego protest dotyczy kampanii wyborczej 2020 r. prowadzonej w środkach masowego przekazu. Stwierdził, że w programach informacyjnych (…) jawnie wspierano tylko jednego kandydata, pozostali zaś byli przedmiotem ataków. Jako wyborca nie mógł on zatem – także z uwagi na brak możliwości prowadzenia kampanii wyborczej w warunkach epidemii – „wyrobić sobie obiektywnego zdania o kandydatach i uczestniczyć w wyborach”.Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej w odpowiedzi na wezwanie Sądu Najwyższego wniósł o pozostawienie protestu wyborczego bez rozpoznania z uwagi na brak podstawy do jego wniesienia.Prokurator Generalny wniósł o pozostawienie protestu bez dalszego biegu.
Legislator headnote
AI generatedart. 129 ust. 2 Konstytucji; I NSW 49/20 · Sąd Najwyższy: Jak wskazał, zgodnie z art. 321 § 1 ustawy z 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (t.j. Dz.U. 2019, poz. 684 ze zm.; dalej: k.wyb.), protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego nie później niż w ciągu 14 dni od dnia podania wyników wyborów do publicznej wiadomości przez Państwową Komisję Wyborczą. Protest G. K. wniesiono za pośrednictwem dokumentu elektronicznego wygenerowanego w portalu ePUAP przez co nie spełnia wymogu wniesienia go na piśmie. Prokurator Generalny zaznaczył także, że protest nie spełnia ustawowych podstaw jego wniesienia określonych w art. 82 § 1 k.wyb., ponieważ zawiera zarzuty odnoszące się do sposobu prowadzenia kampanii wyborczej.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I NSW 49/20 POSTANOWIENIE Dnia 4 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Czubik (przewodniczący)SSN Adam RedzikSSN Aleksander Stępkowski (sprawozdawca) w sprawie z protestu wyborczego G. K. przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przy udziale Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej i Prokuratora Generalnegopo rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 4 czerwca 2020 r. postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu.
UZASADNIENIE
G. K. wniósł w dniu 20 maja 2020 r. do Sądu Najwyższego drogą elektroniczną pismo oznaczone jako skarga wyborcza.W piśmie wskazał, że jego protest dotyczy kampanii wyborczej 2020 r. prowadzonej w środkach masowego przekazu. Stwierdził, że w programach informacyjnych (…) jawnie wspierano tylko jednego kandydata, pozostali zaś byli przedmiotem ataków. Jako wyborca nie mógł on zatem – także z uwagi na brak możliwości prowadzenia kampanii wyborczej w warunkach epidemii – „wyrobić sobie obiektywnego zdania o kandydatach i uczestniczyć w wyborach”.Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej w odpowiedzi na wezwanie Sądu Najwyższego wniósł o pozostawienie protestu wyborczego bez rozpoznania z uwagi na brak podstawy do jego wniesienia.Prokurator Generalny wniósł o pozostawienie protestu bez dalszego biegu.
Jak wskazał, zgodnie z art. 321 § 1 ustawy z 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (t.j. Dz.U. 2019, poz. 684 ze zm.; dalej: k.wyb.), protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego nie później niż w ciągu 14 dni od dnia podania wyników wyborów do publicznej wiadomości przez Państwową Komisję Wyborczą. Protest G. K. wniesiono za pośrednictwem dokumentu elektronicznego wygenerowanego w portalu ePUAP przez co nie spełnia wymogu wniesienia go na piśmie. Prokurator Generalny zaznaczył także, że protest nie spełnia ustawowych podstaw jego wniesienia określonych w art. 82 § 1 k.wyb., ponieważ zawiera zarzuty odnoszące się do sposobu prowadzenia kampanii wyborczej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie.Stosownie do art. 321 § 1 k.wyb., protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego nie później niż w ciągu 14 dni od dnia podania wyników wyborów do publicznej wiadomości przez Państwową Komisję Wyborczą. Nadanie w tym terminie protestu w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23listopada 2012 r.
– Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu Najwyższego.Art. 322 § 1 k.wyb. stanowi z kolei, że Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków określonych w art. 321. Niedopuszczalne jest przywrócenie terminu do wniesienia protestu.Protest G. K. nie spełnia warunków określonych w art. 321 § 1 k.wyb., bowiem nie został wniesiony na piśmie, lecz w postaci elektronicznej. Stanowi to samoistną podstawę pozostawienia tego protestu bez dalszego biegu.
Niezależnie od tego Sąd Najwyższy wskazuje także, że wnoszący protest nie sformułował zarzutów, które mieściłyby się w przewidzianej prawem podstawie jego wniesienia. Z treści protestu wynika bowiem, że dotyczy on wyłącznie sposobu prezentowania poszczególnych kandydatów w ramach kampanii wyborczej prowadzonej w środkach masowego przekazu. Sygnalizowane na tym tle wątpliwości i formułowane zarzuty można uznać jedynie za formę wyrażenia prywatnej opinii wnoszącego protest. Nie mogą one jednak stanowić przedmiotu protestu wyborczego, o którym mowa w art. 321 § 1 w zw. z art. 82 § 1 k.wyb. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 13 listopada 2019 r., I NSW 95/19; 21 listopada 2019 r., I NSW 309/19; 27 listopada 2019 r., I NSW 206/19).Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 322 § 1 k.wyb. orzekł, jak w sentencji.