Supreme Court dismisses election protest for lack of formal complaints and evidence under Electoral Code.

Sygn. akt I NSW 193/19 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk (przewodniczący)‎SSN Oktawian Nawrot‎SSN Adam Redzik (sprawozdawca) w sprawie z protestu wyborczego A. S.przeciwko ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, z udziałem Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej oraz Prokuratora Generalnego,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 4 grudnia 2019 r. postanawia pozostawić protest bez dalszego biegu.

UZASADNIENIE

I.A. S. (dalej: Wnoszący protest), 22 października 2019 r. wniósł protest dotyczący wyborów do Sejmu i Senatu, które zostały przeprowadzone 13 października 2019 r. Wnoszący protest nie sformułował zarzutów lecz wskazał, że z uwagi na stan zdrowia (stan po operacji) protest zostanie uzupełniony w terminie 7 dni.W piśmie z 18 listopada 2019 r. Wnoszący protest wniósł m.in. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w związku z brakiem możliwości uczestnictwa w czynnościach procesowych z powodu złego stanu zdrowia – w zakresie uzupełnienia zarzutów protestu wyborczego oraz o odroczenie terminu rozpoznania protestu wyborczego do czasu ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

II. W piśmie z 30 października 2019 r., mając na uwadze, że protest nie zawiera zarzutów, Państwowa Komisja Wyborcza wyraziła opinię, że nie spełnia on wymogów formalnych i w związku z tym powinien pozostać bez dalszego biegu.Prokurator Generalny, w piśmie z 31 października 2019 r., wniósł o pozostawienie protestu bez dalszego biegu z uwagi na niespełnienie wymogów formalnych. W uzasadnieniu wskazano, że Wnoszący protest nie wskazał zarzutów ani dowodów, co pozostaje w sprzeczności z treścią art. 241 § 3 Kodeksu wyborczego (dalej: k.wyb.).

III.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 241 § 3 k.wyb., wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty (których zakres uregulowany został w art. 82 § 1 k.wyb.) oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. Z kolei art. 243 § 1 k.wyb. stanowi, że Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków określonych w art. 241 k.wyb. Na podstawie art. 258 k.wyb. przytoczone przepisy – odnoszące się do wyborów do Sejmu – znajdują odpowiednie zastosowanie w sprawach z protestów dotyczących wyborów do Senatu.W niniejszej sprawie Wnoszący protest nie sformułował jakichkolwiek zarzutów.

Nie przedstawił też, ani nie wskazał, jakichkolwiek dowodów na ich poparcie. Tego rodzaju braki protestu nie wymagają wzywania do ich uzupełnienia, ponieważ ustawodawca ustanowił w tym przypadku rygor pozostawienia protestu bez dalszego biegu (postanowienie Sądu Najwyższego z 25 października 2011 r., III SW 31/11; zob. także postanowienia Sądu Najwyższego z: 10 czerwca 2014 r., III SW 44/14; 10 lipca 2019 r., I NSW 42/19; 29 października 2019 r., I NSW 103/19).Stosownie do art. 243 § 1 zd. 2 k.wyb., niedopuszczalne jest przywrócenie terminu do wniesienia protestu, co dotyczy odpowiednio także uzupełnienia protestu (postanowienie Sądu Najwyższego z 16 listopada 2011 r., III SW 48/11).

W związku z tym, uzupełnienie wskazanych wyżej braków o charakterze szczególnym możliwe jest wyłącznie w terminie przewidzianym w art. 241 § 1 k.wyb. na złożenie protestu (tj. w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyników wyborów przez Państwową Komisję Wyborczą w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, czyli w tym przypadku do 22 października 2019 r.).Wobec tego udział pełnomocnika z urzędu nie jest w rozpatrywanej sprawie potrzebny (art. 117 § 5 Kodeksu postępowania cywilnego w zw. z art. 242 § 1 k.wyb. i art. 13 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego), dlatego Sąd Najwyższy oddalił przytoczone wyżej wnioski sformułowane przez Wnoszącego protest w piśmie z 18 listopada 2019 r.W przedmiocie samego protestu wyborczego, z przedstawionych wyżej względów, na podstawie art. 243 § 1 k.wyb. w zw. z art. 241 § 3 i art. 82 § 1 k.wyb. oraz w zw. z art. 258 k. wyb., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.