I NSW 1396/20 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedW dniu 14 lipca 2020 r. J. C. wystąpił z protestem wyborczym przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wskazując, że – jego zdaniem – „cały tryb przeprowadzenia wyborów prezydenckich odbył się w nielegalny sposób”. Uzasadniając swoje stanowisko wnoszący protest stwierdził także, że dopuszczono się przestępstwa stypizowanego w art. 127 Kodeksu karnego.
Legislator headnote
AI generatedart. 129 ust. 2 Konstytucji RP, art. 127 k.k; I NSW 1396/20 · Sąd Najwyższy: W dniu 14 lipca 2020 r. J. C. wystąpił z protestem wyborczym przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wskazując, że – jego zdaniem – „cały tryb przeprowadzenia wyborów prezydenckich odbył się w nielegalny sposób”. Uzasadniając swoje stanowisko wnoszący protest stwierdził także, że dopuszczono się przestępstwa stypizowanego w art. 127 Kodeksu karnego.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I NSW 1396/20 POSTANOWIENIE Dnia 28 lipca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk (przewodniczący)SSN Antoni BojańczykSSN Aleksander Stępkowski (sprawozdawca) w sprawie z protestu wyborczego J.C. przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przy udziale Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej i Prokuratora Generalnego po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 28 lipca 2020 r. pozostawia protest wyborczy bez dalszego biegu.
UZASADNIENIE
W dniu 14 lipca 2020 r. J. C. wystąpił z protestem wyborczym przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wskazując, że – jego zdaniem – „cały tryb przeprowadzenia wyborów prezydenckich odbył się w nielegalny sposób”. Uzasadniając swoje stanowisko wnoszący protest stwierdził także, że dopuszczono się przestępstwa stypizowanego w art. 127 Kodeksu karnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
1. Protest przeciwko ważności wyborów prezydenckich ma podstawy konstytucyjne. Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji RP, wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie. Zasady te określono w art. 82 i art. 83 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (t.j. Dz.U. 2019, poz. 684, dalej: k.wyb.) oraz – w odniesieniu do wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej – w przepisach szczególnych art. 321-323 k.wyb.Zgodnie z art. 82 § 1 k.wyb., przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby może być wniesiony protest z powodu:
1) dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów lub 2) naruszenia przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów. Wymagania formalne protestu określono w art. 321 k.wyb. Zgodnie z art. 321 § 3 k.wyb. wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty.
2. Protest J. C. należało pozostawić bez biegu ponieważ przytoczone w nim zarzuty nie mogą stanowić zgodnej z prawem podstawy protestu wyborczego. W konsekwencji protest ten nie spełnia wymogów formalnych wynikających z art. 321 § 3 w zw. z art. 82 § 1 pkt 1 i 2 k.wyb.Wnoszący protest sformułował liczne, aczkolwiek ogólnie ujmowane zastrzeżenia co do trybu przeprowadzenia wyborów, w szczególności odnoszące się do ich daty. Nawiązując w tym aspekcie do generalnie przywoływanych unormowań konstytucyjnych wyjaśniał, że – w jego ocenie – Marszałek Sejmu błędnie wskazał termin przeprowadzenia głosowania, co miało skutkować popełnieniem przestępstwa stypizowanego w art. 127 k.k. Tego rodzaju zarzuty, abstrahując od wieloznaczności stawianych tez, nie dotyczą naruszenia przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów.
Co więcej, wnoszący protest sygnalizował popełnienie przestępstwa, które nie stanowi przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, przez co nie może stać się przedmiotem protestu wyborczego. Z powyższych względów, działając na podstawie art. 322 § 1 w zw. z art. 321 § 3 k.wyb., Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.