I NSP 96/24 · Sąd Najwyższy

I NSP 96/24 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wojciechowski w sprawie ze skargi A.M. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki ‎w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. II CSKP 328/22,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 5 czerwca 2024 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Pismem z 8 marca 2024 r. adw. K. S. - wskazując, iż działa jako wyznaczony z urzędu pełnomocnik powoda A. M. - złożył skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygnaturze akt II CSKP 328/22 wnosząc o stwierdzenie przewlekłości tego postępowania, przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego kwoty 20 000 zł, zalecenie Sądowi Najwyższemu wyznaczenie terminu rozprawy w sprawie w terminie 2 miesięcy od dnia zwrotu akt oraz zasądzenie od Skarbu Państwa – Sądu Najwyższego na rzecz skarżącego kosztów postępowania i zasądzenie na rzecz adwokata K.

S. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu według norm przepisanych. Na podstawie zarządzenia z 15 kwietnia 2024 r. adw. K. S. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi na przewlekłość postępowania w sprawie II CSKP 328/22 Sądu Najwyższego poprzez złożenie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem dokumentu postanowienia Sądu, na podstawie którego wyznaczono dla skarżącego pełnomocnika z urzędu do postępowania kasacyjnego w ww. sprawie oraz pisma odpowiedniej Okręgowej Rady Adwokackiej, w którym to adw.

K.S. został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego do postępowania kasacyjnego w ww. sprawie (wraz z odpisem) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, a jednocześnie został poinformowany, że dla skarżącego w ww. postępowaniu został z urzędu wyznaczony inny pełnomocnik (adwokat).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga na przewlekłość podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1728, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość postępowania”), skarga na przewlekłość postępowania powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać: żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie o skardze na przewlekłość postępowania do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy (art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania). W niniejszej sprawie będą to zatem przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.Stosownie do art. 126 § 3 zdanie pierwsze k.p.c. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo albo uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który wcześniej nie złożył pełnomocnictwa.Zgodnie z art. 397 § 11 k.p.c., sąd drugiej instancji odrzuca zażalenie, jeżeli podlegało ono odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji, jak również zażalenie, którego braków strona nie usunęła w wyznaczonym terminie.

W niniejszej sprawie działający w imieniu skarżącego adwokat został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie dokumentów, z których będzie wynikało jego umocowanie do działania w imieniu skarżącego. W aktach sprawy brak było bowiem dokumentów, z których takie umocowanie by wynikało, a co więcej znajduje się w nich informacja o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu dla skarżącego w osobie innego adwokata.Ww. wezwanie zostało doręczone adresatowi 18 kwietnia 2024 r., a zatem tygodniowy termin na jego wykonanie upłynął z końcem 25 kwietnia 2024 r., a wezwanie nie zostało wykonane.Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 397 § 11 k.p.c. w zw. z 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

‎[JW.][ms]