I NSP 91/23 · Sąd Najwyższy

I NSP 91/23 POSTANOWIENIE Dnia 31 maja 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Księżak (przewodniczący)‎SSN Paweł Czubik (sprawozdawca)‎SSN Marek Dobrowolski w sprawie ze skargi M. J. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki ‎w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach w sprawie o sygn. ‎I ACz 426/22, z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w Katowicachpo rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 31 maja 2023 r., 1. odrzuca skargę 2. kosztami postępowania ze skargi obciąża Skarb Państwa DZ

UZASADNIENIE

Pismem z 28 marca 2023 r. M. J., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – adw. A. N., złożył skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach w sprawie o sygn. akt I ACz 426/22. Wniósł o „stwierdzenie przewlekłości postępowania oraz zasądzenie od organu na rzecz strony kwoty jaką Sąd Najwyższy uzna za uzasadnioną w celach prewencyjnych lecz nie mniej niż 6.000 zł tytułem przewlekłości postępowania oraz kosztów zastępstwa prawnego w niniejszym postępowaniu z tytułu jego ustanowienia” (s. 1-2 skargi, pisownia oryginalna). Pismem z 9 maja 2023 r. odpowiedź na skargę złożył Prezes Sądu Apelacyjnego w Katowicach, zgłaszając przystąpienie do sprawy oraz wnosząc o oddalenie skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm.; dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), skarga powinna (…) zawierać: 1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy;

2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Na mocy art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków.W niniejszej sprawie należało zastosować ww. przepis – art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, albowiem Skarżący w istocie nie wykazał na czym miałaby polegać przewlekłość postępowania prowadzonego przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach. Trudno uznać za przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie zaprezentowanie chaotycznych wywodów dotyczących m.in. pierwszeństwa prawa Unii Europejskiej przed prawem polskim czy „rozporządzenia eIDAS”.

Skarżący w zasadzie w ogóle nie odnosi się do konkretnego postępowania, w którym dopatruje się przewlekłość procedowania. Rozpatrywana skarga ma charakter szablonowy i jest powieleniem wielu innych – całkowicie niezasadnych – środków zaskarżenia wywiedzionych przez M. J. Taka postawa Skarżącego nie zasługuje na ochronę prawną, zwłaszcza, że analiza akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę przekonuje, że Sąd Apelacyjny w Katowicach nie działa w sprawie przewlekle i to pomimo obstrukcji procesowej, jaką stosuje Skarżący.

Niniejsza skarga, jako niedopuszczalna, podlega więc odrzuceniu a limine, bez nadawania biegu rozmaitym wnioskom Skarżącego zawartym w niej i w kolejnych pismach złożonych w sprawie. Biorąc wszystko powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.DZ [ał]