I NSP 90/22 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPismem datowanym na 17 stycznia 2022 r. J. J.(dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie, że w sprawie o sygn. akt I S […], toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w […], nastąpiła przewlekłość postępowania. Skarżący wniósł ponadto o zasądzenie na jego rzecz od Skarbu Państwa kwoty 20.000 zł oraz zwolnienie go od kosztów sądowych, a także o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu. Z uzasadnienia powyższego pisma wynikało, że w styczniu 2018 r. skarżący złożył pozew. Sąd pierwszej instancji wezwał go do uzupełnienia braków formalnych, co skarżący miał uczynić. Jego zdaniem, doszło do nieuzasadnionej zwłoki w okresie od 1 czerwca 2018 r. do 17 stycznia 2022 r. w postaci opieszałego wezwania go do formalnego uzupełnia powyższego pisma.
Legislator headnote
AI generatedart. 397 § 3 k.p.c, art. 373 § 1 k.p.c; I NSP 90/22 · Sąd Najwyższy: Skargę należało odrzucić.Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na przewlekłość postępowania, strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I NSP 90/22 POSTANOWIENIE Dnia 27 kwietnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Dobrowolski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Adam RedzikSSN Aleksander Stępkowski w sprawie ze skargi J. J.na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie o sygn. I S […], po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 27 kwietnia 2022 r., odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Pismem datowanym na 17 stycznia 2022 r. J. J.(dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie, że w sprawie o sygn. akt I S […], toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w […], nastąpiła przewlekłość postępowania. Skarżący wniósł ponadto o zasądzenie na jego rzecz od Skarbu Państwa kwoty 20.000 zł oraz zwolnienie go od kosztów sądowych, a także o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu. Z uzasadnienia powyższego pisma wynikało, że w styczniu 2018 r. skarżący złożył pozew. Sąd pierwszej instancji wezwał go do uzupełnienia braków formalnych, co skarżący miał uczynić. Jego zdaniem, doszło do nieuzasadnionej zwłoki w okresie od 1 czerwca 2018 r. do 17 stycznia 2022 r. w postaci opieszałego wezwania go do formalnego uzupełnia powyższego pisma.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na przewlekłość postępowania, strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).
Natomiast zgodnie z art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, dopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania, wyłącznie w sprawach postępowań wymienionych enumeratywnie w powołanym przepisie. Zawiera on katalog zamknięty, którego zakres nie może zostać poszerzony o żadne dodatkowe kategorie postępowań. W zestawieniu tym nie uwzględniono postępowania w sprawie naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jakim było postępowanie toczące się przed Sądem Apelacyjnym w […] pod sygn. akt I S […].
Co za tym idzie, skarga na przewlekłość postępowania w niniejszej sprawie nie przysługuje i nie może być merytorycznie rozpoznana. Z tego względu Sąd Najwyższy, na podstawie art. 397 § 3 k.p.c. i art. 373 § 1 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, orzekł jak w sentencji. Ze względu na to, że skarga nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu, nie ma również podstaw do ustanowienia skarżącemu w tej sprawie pełnomocnika z urzędu, jak również zwolnienia skarżącego od opłaty oraz od wydatków niniejszego postępowania. a.s.