I NSP 77/24 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedW piśmie przewodnim datowanym na 5 marca 2024 r. B.H. wskazał, iż przesyła Sądowi Najwyższemu trzy skargi na przewlekłość postępowania, czego jednak nie uczynił, bowiem w Sądzie Apelacyjnym w Warszawie, dopuszczono się przestępstwa naruszenia ustawy z dnia 17 września 2004 r. o naruszeniu prawa strony do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie, nie przekazując niezwłocznie skarg na przewlekłość postępowania razem z dokumentacją do Sądu Najwyższego. Skarżący w treści pisma wskazał, że w sprawie IV ACa 9/23 (poprawna sygnatura VI ACa 9/23) w dniu 9 stycznia 2024 r. wniósł skargę na przewlekłość postępowania, której nie przesłano do Sądu Najwyższego lecz po miesiącu przekazano I Wydziałowi Cywilnemu.Z powyższego wynika, że B.H. swoją skargą domaga się stwierdzenia przewlekłości w innym postępowaniu wywołanym skargą na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, przy czym nie wskazuje w sposób pełny sygnatury akt tego postępowania.
Legislator headnote
AI generatedart. 3941 § 3 k.p.c, art. 39821 k.p.c, art. 373 § 1 k.p.c; I NSP 77/24 · Sąd Najwyższy: Według przepisów powołanej ustawy skarga na przewlekłość nie przysługuje w każdym postępowaniu, ale - przeciwnie - dotyczy tylko postępowań wymienionych w art. 3 u.s.p.p. Katalog ten ma charakter zamknięty (m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z: 1 czerwca 2022 r., I NSP 177/22; 11 maja 2022 r., I NSP 134/22; 11 maja 2022 r.; I NSP 101/22; 20 kwietnia 2022 r., I NSP 98/22; 12 września 2019 r.; I NSP 97/19; 8 maja 2020 r., I NSP 47/20). W szczególności nie można skutecznie wnieść skargi na przewlekłość postępowania, którego przedmiotem jest stwierdzenie przewlekłości postępowania (m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z: 11 maja 2022 r., I NSP 134/22; 27 kwietnia 2022 r., I NSP 77/22; 19 stycznia 2022 r., I NSP 266/21; 5 października 2021 r., I NSP 153/21).
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I NSP 77/24 POSTANOWIENIE Dnia 9 września 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Redzik w sprawie ze skargi B.H. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych 9 września 2024 r., odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
W piśmie przewodnim datowanym na 5 marca 2024 r. B.H. wskazał, iż przesyła Sądowi Najwyższemu trzy skargi na przewlekłość postępowania, czego jednak nie uczynił, bowiem w Sądzie Apelacyjnym w Warszawie, dopuszczono się przestępstwa naruszenia ustawy z dnia 17 września 2004 r. o naruszeniu prawa strony do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie, nie przekazując niezwłocznie skarg na przewlekłość postępowania razem z dokumentacją do Sądu Najwyższego. Skarżący w treści pisma wskazał, że w sprawie IV ACa 9/23 (poprawna sygnatura VI ACa 9/23) w dniu 9 stycznia 2024 r. wniósł skargę na przewlekłość postępowania, której nie przesłano do Sądu Najwyższego lecz po miesiącu przekazano I Wydziałowi Cywilnemu.Z powyższego wynika, że B.H. swoją skargą domaga się stwierdzenia przewlekłości w innym postępowaniu wywołanym skargą na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, przy czym nie wskazuje w sposób pełny sygnatury akt tego postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Według art. 2 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: u.s.p.p.) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).
Według przepisów powołanej ustawy skarga na przewlekłość nie przysługuje w każdym postępowaniu, ale - przeciwnie - dotyczy tylko postępowań wymienionych w art. 3 u.s.p.p. Katalog ten ma charakter zamknięty (m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z: 1 czerwca 2022 r., I NSP 177/22; 11 maja 2022 r., I NSP 134/22; 11 maja 2022 r.; I NSP 101/22; 20 kwietnia 2022 r., I NSP 98/22; 12 września 2019 r.; I NSP 97/19; 8 maja 2020 r., I NSP 47/20). W szczególności nie można skutecznie wnieść skargi na przewlekłość postępowania, którego przedmiotem jest stwierdzenie przewlekłości postępowania (m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z: 11 maja 2022 r., I NSP 134/22; 27 kwietnia 2022 r., I NSP 77/22; 19 stycznia 2022 r., I NSP 266/21; 5 października 2021 r., I NSP 153/21).
Przepisy ustawy o skardze na przewlekłość nie przewidują odrębnej skargi na przewlekłość, która sama dotyczy postępowania ze skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (postanowienie Sądu Najwyższego z 5 września 2023 r., I NSP 63/23). Z tego względu rozpoznawaną skargę należy uznać za niedopuszczalną.Według art. 8 ust. 2 u.s.p.p. w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy odrzucił skargę na podstawie art. 8 ust. 2 u.s.p.p. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 373 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3 ust. 1 u.s.p.p. i art. 5 ust. 1 u.s.p.p. [S.K.] [ms]