Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I NSP 7/20 AI generated

I NSP 7/20 · Sąd Najwyższy

Case Number I NSP 7/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

W dniu 10 stycznia 2020 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo, w którym R. B. wniósł skargę na przewlekłość toczącego się przed Sądem Najwyższym postępowania w sprawie NSP 112/19.W treści skargi domagał się zobowiązania Sądu Najwyższego do „złożenia do akt dowodów umocowania na urzędzie sędziego, jak tego wymaga art. 179 Konstytucji, osób podających się za sędziów, na okoliczność nieistnienia” oraz „dowodów umocowania przez Naród do wykonywania władzy sądowniczej, jak tego wymaga art. 4 ust. 2 Konstytucji, osób podających się za sędziów, na okoliczność nieistnienia”.

Legislator headnote

AI generated

art. 179 Konstytucji, art. 4 ust. 2 Konstytucji, art. 430 § 1 k.p.k, art. 624 § 1 k.p.k, art. 634 k.p.k; I NSP 7/20 · Sąd Najwyższy: W dniu 10 stycznia 2020 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo, w którym R. B. wniósł skargę na przewlekłość toczącego się przed Sądem Najwyższym postępowania w sprawie NSP 112/19.W treści skargi domagał się zobowiązania Sądu Najwyższego do „złożenia do akt dowodów umocowania na urzędzie sędziego, jak tego wymaga art. 179 Konstytucji, osób podających się za sędziów, na okoliczność nieistnienia” oraz „dowodów umocowania przez Naród do wykonywania władzy sądowniczej, jak tego wymaga art. 4 ust. 2 Konstytucji, osób podających się za sędziów, na okoliczność nieistnienia”.

Keywords

AI generated
institution called upon to act lack of standing complexity of proceedings constitutional requirement constitutional complaint abroad right of action

Cited Legislation

AI generated
art. 179 Konstytucji
art. 4 ust. 2 Konstytucji
179 Konstytucji, osób podających się za sędziów, na okoliczność nieistnienia” oraz „dowodów umocowania przez Naród do wykonywania władzy sądowniczej, jak tego wymaga art. 4 ust. 2 Konstytucji, osób podających się za sędziów, na okoliczność nieistnienia”.
art. 430 § 1 k.p.k
Z powyższego względu rozpatrywana obecnie skarga jest niedopuszczalna z mocy ustawy, co z kolei obliguje do pozostawienia jej bez rozpoznania, stosownie do treści art. 430 § 1 k.p.k.
art. 624 § 1 k.p.k
II uzasadnia treść art. 624 § 1 k.p.k.
art. 634 k.p.k
I sentencji.Rozstrzygnięcie z pkt. II uzasadnia treść art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. i art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość; uiszczenie ich przez skarżącego byłoby zbyt uciążliwe.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
AI generated
I NSP 6/20
W dniu 1 stycznia 2020 r. R. B. wniósł skargę na przewlekłość postępowania w sprawie NSP 111/19, które toczyło się przed Sądem Najwyższym. W treści skargi domagał się zobowiązania Sądu Najwyższego do „złożenia do akt dowodów umocowania na urzędzie sędziego, jak tego wymaga art. 179 Konstytucji, osób podających się za sędziów, na okoliczność nieistnienia” oraz „dowodów umocowania przez Naród do wykonywania władzy sądowniczej, jak tego wymaga art. 4 ust. 2 Konstytucji, osób podających się za sędziów, na okoliczność nieistnienia”. Oprócz tego R. B. domagał się „zorganizowania Sądu Najwyższego zgodnie z Konstytucją i ustawami”, a także stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie i przyznania na jego rzecz kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia.
I NSP 53/20
W dniu 9 kwietnia 2020 r. (data prezentaty) do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo R. B. , w którym wniósł on o stwierdzenie przewlekłości postepowania w sprawie prowadzonej w tym Sądzie pod sygn. I NSP 13/20 oraz przyznania od Skarbu Państwa na jego rzecz kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Ponadto skarżący wniósł o „zobowiązanie Sądu Najwyższego do złożenia do akt:
I NSP 80/22
Pismem z 2 marca 2022 r. (data prezentaty) wniesionym do Sądu Najwyższego, J. J. wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie toczącej się przed Sądem Najwyższym pod sygn. I NSP 18/22 oraz o zasądzenie na jego rzecz od Skarbu Państwa kwoty 20 000 zł. Jednocześnie skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
I NSP 14/22
S. (dalej: skarżący) pismem z 7 stycznia 2022 r., wniósł skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie o sygn. akt I NO 64/21. Nadto skarżący wniósł o: stwierdzenie przewlekłości w sprawie oraz przyznanie z tego tytułu 20.000 zł od Skarbu Państwa, wydanie zalecenia „zaprzestania postępowań bezprzedmiotowych na rzecz zajmowania się dotyczącymi moich próśb oraz których potrzeba wynika z okoliczności jakie wskazywałem oraz wskazuję w uzasadnieniach”. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w poprzednich pismach, w tym w zażaleniu na postanowienie Sądu Najwyższego z 28 września 2021 r., które zostało zarejestrowane pod sygn.
I NSP 127/21
Pismem z 10 czerwca 2021 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I NSP 7/20 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Sadowski (przewodniczący)‎SSN Tomasz Demendecki‎SSN Aleksander Stępkowski (sprawozdawca) w sprawie ze skargi R. B. ‎na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie I NSP 112/19‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 5 marca 2020 r. I. pozostawia skargę bez rozpoznania, II. zwalnia skarżącego od wydatków postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

W dniu 10 stycznia 2020 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo, w którym R. B. wniósł skargę na przewlekłość toczącego się przed Sądem Najwyższym postępowania w sprawie NSP 112/19.W treści skargi domagał się zobowiązania Sądu Najwyższego do „złożenia do akt dowodów umocowania na urzędzie sędziego, jak tego wymaga art. 179 Konstytucji, osób podających się za sędziów, na okoliczność nieistnienia” oraz „dowodów umocowania przez Naród do wykonywania władzy sądowniczej, jak tego wymaga art. 4 ust. 2 Konstytucji, osób podających się za sędziów, na okoliczność nieistnienia”.

W piśmie R. B. domagał się ponadto „zorganizowania Sądu Najwyższego zgodnie z Konstytucją i ustawami”, stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie oraz przyznania na jego rzecz kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skargę należy pozostawić bez rozpoznania.Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018, poz. 75, dalej: ustawa o skardze na przewlekłość) skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie.

Z przepisu tego a contrario wynika, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania, które już się zakończyło. Okoliczność ta dotyczy natomiast sprawy NSP 112/19, zakończonej postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2019 r. Z powyższego względu rozpatrywana obecnie skarga jest niedopuszczalna z mocy ustawy, co z kolei obliguje do pozostawienia jej bez rozpoznania, stosownie do treści art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 5 ust. 1 a contrario ustawy o skardze na przewlekłość. Z tego względu należało orzec jak w pkt.

I sentencji.Rozstrzygnięcie z pkt. II uzasadnia treść art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. i art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość; uiszczenie ich przez skarżącego byłoby zbyt uciążliwe.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.