I NSP 62/21 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedJ.J. 22 marca 2021 r. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm., dalej: ustawa o skardze na przewlekłość), domagając się stwierdzenia przewlekłości w postępowaniach przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawach I ACa (…) oraz I ACz (…), zasądzenia od Skarbu Państwa kwoty 20.000 zł, a nadto zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Legislator headnote
AI generatedart. 370 k.p.c, art. 397 § 2 k.p.c; I NSP 62/21 · Sąd Najwyższy: III SPP 110/14; 3 września 2019 r., I NSP 73/19).Mając na względzie, że skarga dotyczy postępowania prawomocnie zakończonego, Sąd Najwyższy za bezprzedmiotowe uznał wnioski skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. Nawet w razie ich uwzględnienia skarga podlegałaby bowiem odrzuceniu. W związku z powyższym, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I NSP 62/21 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Czubik (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Leszek BosekSSN Adam Redzik w sprawie ze skargi J.J.na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawach o sygn. akt I ACa (…), I ACz (…)po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 9 czerwca 2021 r., odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
J.J. 22 marca 2021 r. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm., dalej: ustawa o skardze na przewlekłość), domagając się stwierdzenia przewlekłości w postępowaniach przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawach I ACa (…) oraz I ACz (…), zasądzenia od Skarbu Państwa kwoty 20.000 zł, a nadto zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, niezbędnym warunkiem dopuszczalności skargi o stwierdzenie przewlekłości postępowania jest wniesienie jej w toku postępowania.Postępowanie w sprawie z powództwa J. J. o zapłatę jest prawomocnie zakończone, gdyż wyrokiem z 30 listopada 2020 r., I ACa (…) Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację powoda (k. 886 akt I ACa (…)). Objęty skargą na przewlekłość postępowania z 22 marca 2021 r. wniosek o przyznanie adwokata z urzędu (k. 902 akt I ACa (…)) został rozstrzygnięty postanowieniem z 30 kwietnia 2021 r. (k. 1022 akt I ACa (…)), natomiast zażalenie – postanowieniem z 17 marca 2021 r. (k. 1000 akt I ACz […]/21 p).Skarga na przewlekłość postępowania ma przede wszystkim za zadanie eliminowanie i zapobieganie przewlekłości przez dyscyplinowanie Sądu do podejmowania terminowych i właściwych czynności prowadzących do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie, tym samym skarga na przewlekłość postępowania wniesiona już po jego prawomocnym zakończeniu nie może odnieść tego skutku (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 28 marca 2013 r., III SPZP 1/13; postanowienia Sądu Najwyższego z: 12 sierpnia 2014 r., III SPP 159/14, 10 czerwca 2014 r.;
III SPP 110/14; 3 września 2019 r., I NSP 73/19).Mając na względzie, że skarga dotyczy postępowania prawomocnie zakończonego, Sąd Najwyższy za bezprzedmiotowe uznał wnioski skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. Nawet w razie ich uwzględnienia skarga podlegałaby bowiem odrzuceniu. W związku z powyższym, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość.