I NSP 576/25 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSkargą z 15 grudnia 2025 r. (data stempla pocztowego) skarżący J. S. zastępowany przez adw. M. Ż. wniósł skargę na przewlekłość postępowania sądowego, toczącego obecnie przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. VI ACa 3785/23. Skarga nie mogła zostać rozpoznana przez Sąd Najwyższy, ponieważ właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Warszawie. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), Sąd Najwyższy jest właściwy wyłącznie do rozpoznania skargi dotyczącej postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym.
Legislator headnote
AI generatedart. 200 § 2 k.p.c, art. 391 § 1 k.p.c, art. 39821 k.p.c, art. 397 § 3 k.p.c; I NSP 576/25 · Sąd Najwyższy: Skargą z 15 grudnia 2025 r. (data stempla pocztowego) skarżący J. S. zastępowany przez adw. M. Ż. wniósł skargę na przewlekłość postępowania sądowego, toczącego obecnie przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. VI ACa 3785/23. Skarga nie mogła zostać rozpoznana przez Sąd Najwyższy, ponieważ właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Warszawie. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), Sąd Najwyższy jest właściwy wyłącznie do rozpoznania skargi dotyczącej postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I NSP 576/25 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Żmij w sprawie z powództwa J. S. i M. S. przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w G. o ustalenie i zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 29 stycznia 2026 r., na skutek skargi J. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Warszawie o sygn. XXIV C 542/20 i Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. VI ACa 3785/23, stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę według właściwości Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie.
UZASADNIENIE
Skargą z 15 grudnia 2025 r. (data stempla pocztowego) skarżący J. S. zastępowany przez adw. M. Ż. wniósł skargę na przewlekłość postępowania sądowego, toczącego obecnie przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. VI ACa 3785/23.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga nie mogła zostać rozpoznana przez Sąd Najwyższy, ponieważ właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Warszawie. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), Sąd Najwyższy jest właściwy wyłącznie do rozpoznania skargi dotyczącej postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym.
Jeżeli przedmiotem oceny jest przewlekłość postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym, to zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość „właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny”. Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19; z 24 października 2024 r., I NSP 333/24; z 12 listopada 2024 r., I NSP 256/23; z 18 grudnia 2024 r., I NSP 401/24; z 14 stycznia 2025 r., I NSP 426/24; z 16 stycznia 2025 r., I NSP 442/24; z 11 marca 2025 r., I NSP 293/25; z 15 kwietnia 2025 r., I NSP 6/25; z 21 maja 2025 r., I NSP 144/25; z 11 czerwca 2025 r., I NSP 173/25; z 18 września 2025 r., I NSP 289/25; z 26 listopada 2025 r., I NSP 349/25, z 26 listopada 2025 r., I NSP 366/25, z 26 listopada 2025 r., I NSP 396/25; z 11 grudnia 2025 r., I NSP 18/25 z 29 stycznia 2026 r., I NSP 497/25).Sąd Najwyższy w wyniku dokonania całościowej oceny treści skargi, doszedł do wniosku, że skarżący objął skargą postępowania tak przed Sądem I instancji, jak i postępowanie Sądem II instancji, to jest postępowanie przed Sądem Okręgowym w Warszawie o sygn.
XXIV C 542/20 i Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. VI ACa 3785/23, o czym może świadczyć przytoczenie w uzasadnieniu istotnych okoliczności, takich jak stwierdzenie, że „[w] niniejszej sprawie pozew został wniesiony w dniu 14 kwietnia 2020 r. a wyrok Sądu I instancji został wydany w dniu 24 sierpnia 2023 r.”. Dalej skarżący podnosi, że „sprawa prowadzona jest od 2020 r., chociaż charakter sprawy i stopień jej prawnej zawiłości wskazują, że nie jest to sprawa nadmiernie skomplikowania (…)”.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy postanowił o stwierdzeniu swej niewłaściwości i przekazaniu sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie na podstawie art. 200 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., stosowanym odpowiednio na mocy art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c., który stosuje się do niniejszego postępowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość. [kf][a.ł]