I NSP 56/19 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedWniesienie skargi na przewlekłość winno nastąpić do sądu, przed którym toczy się postępowanie (art. 5 ust. 2 ustawy). Skarżący wniósł skargę bezpośrednio do Sądu Najwyższego, który prima facie nie jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość w sprawach o wykroczenia (art. 4 ustawy). Stąd też przed przekazaniem sprawy sądowi powołanemu do rozpoznania skargi należało dokonać niezbędnych ustaleń związanych z kwestią nadania właściwego jej biegu. Wynika z nich, że sprawa II W […] przeciwko K. T. obwinionemu o wykroczenie z art. 97 k.w. nie dość, że została prawomocnie zakończona w 2016 r. (wyrok Sądu Rejonowego w C. z dnia 14 listopada 2016 r.), to jeszcze była przedmiotem kilkukrotnego rozstrzygnięcia sądowego w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania skargi na przewlekłość zainicjowanej przez wyżej wymienionego (patrz uzasadnienie postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 9 maja 2019 r., IV S […], k.10-11 akt niniejszej sprawy).Należało zatem uznać, że w świetle art. 5 § 1 pkt 8 k.p.s.w. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze, kolejne postępowanie zainicjowane pismem K.
Legislator headnote
AI generatedart. 5 § 1 pkt 8 k.p; I NSP 56/19 · Sąd Najwyższy: jest oczywiście niedopuszczalne z uwagi na przesłankę powagi rzeczy osądzonej, co skutkowało decyzją o odmowie jego wszczęcia. Wzgląd na ekonomię procesową i oczywisty brak potrzeby angażowania sądów niższej instancji w pozorowane przez wnioskodawcę kolejne „postępowanie skargowe” uzasadniał podjęcie tej decyzji przez Sąd Najwyższy, do którego skarżący się zwrócił.Z tych względów należało orzec jak na wstępie.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I NSP 56/19 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Czajkowski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Paweł KsiężakSSN Tomasz Demendecki w sprawie ze skargi K. T. na przewlekłość postępowania Sądu Rejonowego w C., w sprawie II W […], po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 12 czerwca 2019 r., na podstawie art. 5 § 1 pkt. 8 k.p.s.w. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (jednolity tekst: Dz.U. z 2018 r., poz. 75), odmawia wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie
UZASADNIENIE
Wniesienie skargi na przewlekłość winno nastąpić do sądu, przed którym toczy się postępowanie (art. 5 ust. 2 ustawy). Skarżący wniósł skargę bezpośrednio do Sądu Najwyższego, który prima facie nie jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość w sprawach o wykroczenia (art. 4 ustawy). Stąd też przed przekazaniem sprawy sądowi powołanemu do rozpoznania skargi należało dokonać niezbędnych ustaleń związanych z kwestią nadania właściwego jej biegu. Wynika z nich, że sprawa II W […] przeciwko K. T. obwinionemu o wykroczenie z art. 97 k.w. nie dość, że została prawomocnie zakończona w 2016 r. (wyrok Sądu Rejonowego w C. z dnia 14 listopada 2016 r.), to jeszcze była przedmiotem kilkukrotnego rozstrzygnięcia sądowego w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania skargi na przewlekłość zainicjowanej przez wyżej wymienionego (patrz uzasadnienie postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 9 maja 2019 r., IV S […], k.10-11 akt niniejszej sprawy).Należało zatem uznać, że w świetle art. 5 § 1 pkt 8 k.p.s.w. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze, kolejne postępowanie zainicjowane pismem K.
T. jest oczywiście niedopuszczalne z uwagi na przesłankę powagi rzeczy osądzonej, co skutkowało decyzją o odmowie jego wszczęcia. Wzgląd na ekonomię procesową i oczywisty brak potrzeby angażowania sądów niższej instancji w pozorowane przez wnioskodawcę kolejne „postępowanie skargowe” uzasadniał podjęcie tej decyzji przez Sąd Najwyższy, do którego skarżący się zwrócił.Z tych względów należało orzec jak na wstępie.