I NSP 544/25 · Sąd Najwyższy

I NSP 544/25 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Pastuszko w sprawie ze skargi J. G. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki ‎w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. I NSW 208/25, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych ‎w dniu 18 grudnia 2025 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Pismem z 4 września 2025 r. (data nadania listu poleconego) J. G. (dalej: „skarżący”) wniósł do Sądu Najwyższego skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym co do wniesionego przez niego protestu wyborczego. Skarżący wskazał, że w dniu 13 czerwca 2025 r. wniósł protest wyborczy i jednocześnie zażądał jego prawidłowego rozpoznania. Podniósł przy tym, że do dzisiaj nie doręczono mu informacji o zarejestrowaniu tego protestu i nadaniu sygnatury oraz nie doręczono mu orzeczenia będącego efektem jego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

Artykuł 3 ustawy o skardze na przewlekłość zawiera zamknięty katalog postępowań, w których określonym podmiotom przysługuje uprawnienie do wniesienia skargi na przewlekłość (por. postanowienia Sądu Najwyższego z: 29 listopada 2018 r., I NSP 39/18; 6 grudnia 2011 r., KSP 11/11; 29 października 2009 r., KSP 18/09).Powyższe nakazuje przyjąć, że w postępowaniach innych, niż wymienione w katalogu określonym w art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość, skarga nie przysługuje. Nie ulega przy tym wątpliwości, że w katalogu tym nie zostało uwzględnione postępowanie wywołane wniesieniem protestu wyborczego.W tym miejscu należy zauważyć, że tego rodzaju postępowanie ma ograniczony zakres temporalny, tj. musi być prawomocnie zakończone przed wydaniem rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego o ważności wyborów.

Z jego istoty więc wynika, że nie może być prowadzone przewlekle. Przesądza o tym art. 324 § 1 Kodeksu wyborczego, według którego Sąd Najwyższy na podstawie sprawozdania z wyborów przedstawionego przez Państwową Komisję Wyborczą oraz po rozpoznaniu protestów rozstrzyga o ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej. Treść skargi wniesionej przez skarżącego wskazuje, że dotyczy ona postępowania wywołanego wniesieniem protestu wyborczego do Sądu Najwyższego 13 czerwca 2025 r. W takiej sytuacji, wobec braku podstaw prawnych, uznać należy, że skarga ta jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 395 § 1 w zw. z art. 397 § 11 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, orzeka jak w sentencji postanowienia.

Grzegorz Pastuszko [D.Z.][a.ł]