I NSP 431/24 · Sąd Najwyższy

I NSP 431/24 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Demendecki w sprawie ze skargi K. J.na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki ‎w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. ‎III S 41/24, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych ‎w dniu 12 lutego 2025 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Pismem datowanym na 4 października 2024 r. K. J. (dalej: „skarżący”) złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie III S U 41/24. Skarżący wniósł o:

1. stwierdzenie, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie pod sygnaturą III S U 41/24: „w sprawie ze stosunku służbowego wobec zbiegu prawa do policyjnej emerytury z prawem do policyjnej renty inwalidzkiej i związanych z tym praw i uprawnień funkcjonariusza Policji zwolnionego ze służby czynnej w Policji z prawem nabytym stażem jej do zaopatrzenia policyjną emeryturą, w zbiegu z prawem do policyjnej renty inwalidzkiej” doszło do nieuzasadnionej prawnie i faktycznie przewlekłości postępowania wszczętego skargą z dnia 17 sierpnia 2024 r.;

2. zasądzenie od Skarbu Państwa – Sąd Apelacyjny w Warszawie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych sumy pieniężnej w zakresie uznania sądowego na podstawie art. 12 ust. 4 w/w ustawy.Pismem z 28 października 2024 r. (data nadania listu poleconego) skarżący wniósł o stwierdzenie, że „w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie o sygn. III S 41/24 dotyczącej skargi z dnia 17 sierpnia 2024 r. na przewlekłość (…)” oraz o zasądzenie od Skarbu Państwa – Sąd Apelacyjny w Warszawie sumy pieniężnej w zakresie uznania sądowego na podstawie art. 12 ust. 4 w/w ustawy. W uzasadnieniu pisma wskazał, że „zasadnym jest wniosek o zobowiązanie Sądu Apelacyjnego w Warszawie do niezwłocznego rozpoznania skargi policjanta z 17.08.2024 roku (…)”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Artykuł 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) zawiera zamknięty katalog postępowań, w których określonym podmiotom przysługuje uprawnienie do wniesienia skargi na przewlekłość (por. postanowienia Sądu Najwyższego z: 29 listopada 2018 r., I NSP 39/18; 6 grudnia 2011 r., KSP 11/11; 29 października 2009 r., KSP 18/09).Powyższe nakazuje przyjąć, że w postępowaniach innych niż wymienione w katalogu określonym w art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość skarga nie przysługuje.

Nie ulega przy tym wątpliwości, że w katalogu tym nie zostało uwzględnione postępowanie wywołane skargą na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.Z treści skargi wniesionej przez skarżącego wynika, że dotyczy ona postępowania wywołanego skargą na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie pod sygn. akt III S U 41/24. Jak podkreślono powyżej, w postępowaniach tego rodzaju ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia skargi na przewlekłość, a zatem skarga ta jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.Na marginesie Sąd Najwyższy wskazuje, że skarżący w uzasadnieniu rozpoznawanej skargi wskazał, że jego skarga z 17 sierpnia 2024 r. została rozpoznana przez Sąd Apelacyjny w Warszawie postanowieniem z 24 września 2024 r. (III S 41/24).Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 395 § 1 w zw. z art. 397 § 11 w zw. z 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, orzekł jak w sentencji postanowienia. [SOP]r.g.

‎