Legislator Case Law & Legislation
I NSP 43/23 AI generated

I NSP 43/23 · Sąd Najwyższy

Case Number I NSP 43/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Ś. osobiście złożył do Sądu Najwyższego skargę na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. z dnia 8 grudnia 2017 r., Dz.U. 2018, poz. 75 z późn. zm., dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), domagając się, między innymi, stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie III CZ 232/22.

Legislator headnote

AI generated

art. 871 § 2 k.p.c, art. 391 § 1 k.p.c; I NSP 43/23 · Sąd Najwyższy: Zgodnie z art. 871 § 1 i 2 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności przemysłowej także przez rzeczników patentowych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji, chyba że stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a w sprawach własności intelektualnej rzecznik patentowy.

Keywords

AI generated
procedural delays violation of speedy trial principle untimely request for extension extension of proceedings time limits for seeking redress pending proceedings

Cited Legislation

AI generated
art. 871 § 2 k.p.c
Z treści skargi nie wynika, aby skarżący należał do kręgu podmiotów uprawnionych do samodzielnego działania przed Sądem Najwyższym (art. 871 § 2 k.p.c.), toteż skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu (art.
art. 391 § 1 k.p.c
39821 i art. 391 § 1 k.p.c.
AI generated
I NSP 144/23
S. (dalej także: „Skarżący”) wniósł skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie toczącej się przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. II CSKP 1439/22. Jak wskazał Skarżący „[j]est faktem bezspornym, że jeśli bezczynność Sądu polega na niewyznaczeniu rozprawy która trwa co najmniej dwanaście miesięcy – stanowiąc stan rzeczywisty zawisłej sprawy to należy go kwalifikować jako przewlekłe rozpoznawanie sprawy. (…) Mając na uwadze wskazane okoliczności faktyczne zawisłej sprawy również jak orzecznictwa Sądu Najwyższego na wskazaną okoliczność, należy przyznać bezsprzecznie, że żądanie powoda jest całkowicie uzasadnione.”
I NSP 96/22
Pismem datowanym na 2 marca 2022 r.
I NSP 257/22
Pismem z 15 lipca 2022 r. R. S. złożył do Sądu Najwyższego skargę na przewlekłość postępowania sądowego prowadzonego przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. akt II CSKP 1439/22 (Izba Cywilna), w której wniósł o: stwierdzenie, że w ww. postępowaniu doszło do przewlekłości, zasądzenie odszkodowania oraz zwolnienie od opłaty sądowej od skargi.
I NSP 45/20
W dniu 9 marca 2020 r. R. B. wniósł skargę na przewlekłość postępowania Sądu Najwyższego w sprawie skargi na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w (…) w sprawie sygn. akt V S (…). Skarga podlega odrzuceniu.Ustalono, że do Sądu Najwyższego nie wpłynęła skarga R. B. na przewlekłość postępowania w sprawie określonej w piśmie skarżącego. Zarządzeniem z dnia 13 marca 2020 r. R. B. został zobowiązany do usunięcia braku formalnego i wskazania sygnatury akt sprawy, której skarga dotyczy, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie do usunięcia braku formalnego, pomimo dwukrotnej próby doręczenia nie zostało odebrane i ostatecznie pozostawiono je w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 14 kwietnia 2020 r.
I NSP 303/22
S., działając w imieniu własnym, pismem datowanym na 19 września 2022 r., wniósł skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Sądem Okręgowym w Warszawie o sygn.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I NSP 43/23 POSTANOWIENIE Dnia 22 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Elżbieta Karska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Paweł Czubik‎SSN Aleksander Stępkowski w sprawie ze skargi H. Ś. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki ‎w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. III CZ 232/22, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 22 marca 2023 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

H. Ś. osobiście złożył do Sądu Najwyższego skargę na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. z dnia 8 grudnia 2017 r., Dz.U. 2018, poz. 75 z późn. zm., dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), domagając się, między innymi, stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie III CZ 232/22.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 i 2 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności przemysłowej także przez rzeczników patentowych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji, chyba że stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a w sprawach własności intelektualnej rzecznik patentowy.

Przepis ten znajduje zastosowanie również w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania, jeżeli do jej rozpoznania właściwy jest Sąd Najwyższy (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2004 r., III SPP 42/04, OSNP 2005, nr 5, poz. 71 – zasada prawna, a także postanowienia Sądu Najwyższego z: 26 maja 2011 r., II CSP 1/11, niepubl.; 1 września 2021 r., I NSP 77/21; 6 kwietnia 2022 r., I NSP 94/22; 28 września 2022 r., I NSP 268/22). Z treści skargi nie wynika, aby skarżący należał do kręgu podmiotów uprawnionych do samodzielnego działania przed Sądem Najwyższym (art. 871 § 2 k.p.c.), toteż skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu (art. 871 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość).

Z tych względów, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.