I NSP 41/26 · Sąd Najwyższy

I NSP 41/26 POSTANOWIENIE Dnia 13 marca 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Przesławski w sprawie ze skargi A. P.na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki ‎w postępowaniu przed Wyższym Sądem Dyscyplinarnym Adwokatury w sprawie ‎o sygn. RD (…)/23, SD og. (…)/24, WSD (…)/24, SDo (…)/25 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 13 marca 2026 r., stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę Izbie Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego.

UZASADNIENIE

Pismem z 3 lutego 2026 r. A. P. (dalej: „skarżąca”) wniosła pismo zatytułowane „skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy dyscyplinarnej adwokata M. M. sygn. akt RD (…)/23 (SD og. (…)/24) (WSD (…)/24) (SDo (…)/25) w postępowaniu dyscyplinarnym przed Wyższym Sądem Dyscyplinarnym Adwokatury bez nieuzasadnionej zwłoki”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 26 § 1 pkt 10 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 622, dalej: „u.SN”) do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie skarg dotyczących przewlekłości postępowania przed sądami powszechnymi i wojskowymi oraz Sądem Najwyższym. W analizowanym przypadku skarżąca domaga się stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Wyższym Sądem Dyscyplinarnym Adwokatury. Zgodnie z art. 27 § 1 pkt 1 lit. B) tiret pierwsze do właściwości Izby Odpowiedzialności Zawodowej należą sprawy dyscyplinarne rozpatrywane przez Sąd Najwyższy w związku z postępowaniami dyscyplinarnymi prowadzonymi na podstawie ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz.U. z 2022 r. poz. 1184 i 1268 oraz z 2023 r. poz. 1860). Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w sentencji. MR[a.ł]‎