I NSP 409/25 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPismem z 24 września 2025 r. (data stempla prezentaty Sądu Najwyższego) D. L. (dalej: „skarżący”) wniósł przez swojego obrońcę skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie toczącej się przed Sądem Najwyższym pod sygn. akt III KO 24/25.Z akt sprawy o sygn. III KO 24/25 wynika, że 11 lutego 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo obrońcy skarżącego zatytułowane „wniosek o wznowienie postępowania kasacyjnego zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 2022 r. sygn. akt III KK 412/21, z uwagi na to, że potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na mocy umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratura i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn.
Legislator headnote
AI generatedart. 430 § 1 k.p.k, art. 429 § 1 k.p.k; I NSP 409/25 · Sąd Najwyższy: nakazuje zwrócić od Skarbu Państwa - Sądu Najwyższego na rzecz skarżącego D. L. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczone tytułem opłaty od skargi.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I NSP 409/25 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Dobrowolski w sprawie ze skargi D. L.na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym pod sygn. III KO 24/25 na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 26 listopada 2025 r., 1. pozostawia skargę bez rozpoznania;
2. nakazuje zwrócić od Skarbu Państwa - Sądu Najwyższego na rzecz skarżącego D. L. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczone tytułem opłaty od skargi.
UZASADNIENIE
Pismem z 24 września 2025 r. (data stempla prezentaty Sądu Najwyższego) D. L. (dalej: „skarżący”) wniósł przez swojego obrońcę skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie toczącej się przed Sądem Najwyższym pod sygn. akt III KO 24/25.Z akt sprawy o sygn. III KO 24/25 wynika, że 11 lutego 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo obrońcy skarżącego zatytułowane „wniosek o wznowienie postępowania kasacyjnego zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 2022 r. sygn. akt III KK 412/21, z uwagi na to, że potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na mocy umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratura i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn.
Dz.U. 2023, poz. 1725 ze zm., dalej także: „u.s.p.p.”) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).Skarga na przewlekłość może dotyczyć tylko określonej kategorii postępowań.
Ich zamknięty katalog został zawarty w art. 3 u.s.p.p. Nie uwzględniono w nim postępowania, którego dotyczy pismo skarżącego, tj. wniosku o wznowienie postępowania. Oznacza to, że sprawa o rozpoznanie wniosku o wznowienie postępowania nie jest „sprawą” w rozumieniu art. 2 u.s.p.p. (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 22 listopada 2022 r., I NSP 266/22 i z 31 lipca 2024 r., I NSP 228/24; z 18 lutego 2025 r. I NSP 17/25; z 20 lutego 2025 r., I NSP 31/25). Z tego zatem powodu należało skargę pozostawić bez rozpoznania. Mając to na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p. orzekł jak w sentencji. sh[r.g.]