I NSP 370/22 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedZgodnie z treścią art. 350 § 1 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c. Sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jak przyjmuje się w orzecznictwie, dopuszczalność sprostowania wyznacza oczywistość uchybienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 czerwca 2005 r., II CK 718/04, LEX nr 1110960). W doktrynie zwraca się uwagę, że przez niedokładności wyroku podlegające sprostowaniu na podstawie art. 350 k.p.c. rozumie się m.in. niedokładności w oznaczeniu stron lub przedmiotu sprawy (W.
Legislator headnote
AI generatedart. 350 § 1 k.p.c, art. 361 k.p.c, art. 350 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; I NSP 370/22 · Sąd Najwyższy: w piśmie z 20 lutego 2023 r. zatytułowanym „skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym ostatecznym wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2023 r.” wskazała, że wnosiła skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w sprawie o sygn. III Auz 122/22.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na mocy art. 350 § 1 k.p.c., w związku z art. 361 k.p.c. oraz w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
I NSP 370/22 POSTANOWIENIE Dnia 19 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Redzik (przewodniczący)SSN Tomasz PrzesławskiSSN Paweł Wojciechowski (sprawozdawca) w sprawie ze skargi K. R. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 19 lipca 2023 r., prostuje oczywistą omyłkę pisarką w sentencji postanowienia Sądu Najwyższego z 25 stycznia 2023 r. w ten sposób, że: w wierszu 11 od góry sformułowanie "w sprawie o sygn. III AUz 122/22" zastępuje sformułowaniem: "w sprawie o sygn. III AUz 217/22".
UZASADNIENIE
Zgodnie z treścią art. 350 § 1 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c. Sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jak przyjmuje się w orzecznictwie, dopuszczalność sprostowania wyznacza oczywistość uchybienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 czerwca 2005 r., II CK 718/04, LEX nr 1110960). W doktrynie zwraca się uwagę, że przez niedokładności wyroku podlegające sprostowaniu na podstawie art. 350 k.p.c. rozumie się m.in. niedokładności w oznaczeniu stron lub przedmiotu sprawy (W.
Siedlecki [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, t. 1, red. Z. Resich, W. Siedlecki, Warszawa 1975, s. 547; K. Lubiński [w:] System Prawa Procesowego Cywilnego, t. 2, cz. 2, red. T. Wiśniewski, s. 819; A. Jakubecki objaśnienia do art. 350 [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom I. Artykuły 1-366, red. T. Wiśniewski, Warszawa 2021). W realiach przedmiotowej sprawy należy wskazać, że w złożonej w dniu 29 listopada 2022 r. (data nadania w placówce pocztowej) skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku, która została odrzucona postanowieniem Sądu Najwyższego z 25 stycznia 2023 r., Skarżąca wskazała że wnosi o „stwierdzenie, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku w sprawie ze skargi z dnia 1 października 2022 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 28 czerwca 2022 r. sygn. akt III AUz 122/22 o oddaleniu zażalenia na postanowienie SO w Bydgoszczy z dnia 16 marca 2022 r. sygn. akt VI U 1433/21 w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, polegającą na niewydaniu do chwili obecnej rozstrzygnięcia od wniesionej przeze mnie skargi z dnia 1 października 2022 r. doszło do przewlekłości postępowania”.
Z tak sformułowanej treści skargi wynika w sposób jednoznaczny, iż wniesiona przez Skarżącą skarga na przewlekłość postępowania dotyczy postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku w sprawie ze skargi o K. R. z 1 października 2022 r. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 28 czerwca 2022 r., sygn. III AUz 122/22. Z akt sprawy wynika natomiast, że sprawa ze skargi K. R. z 1 października 2022 r. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 28 czerwca 2022 r. (sygn. akt III AUz 122/22) została zarejestrowane pod sygn. akt III AUz 217/22 (k. 1- 3 akt. sygn.
III AUz 217/22) i skarga ta została odrzucona postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 26 października 2022 r. (k. 5 akt. sygn. III AUz 217/22).Pomimo zatem tego, iż Skarżąca w treści wniesionej do Sądu Najwyższego skargi z 29 listopada 2022 r. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku, która została odrzucona postanowieniem Sądu Najwyższego z 25 stycznia 2023 r., nie wskazała wprost na sygnaturę akt III AUz 217/22, zarówno z treści tej skargi, jak i akt sprawy o sygn.
III AUz 217/22, wynika w sposób oczywisty, niewątpliwy i jednoznaczny, iż K. R. złożyła skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku w sprawie skargi K. R. z 1 października 2022 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 28 czerwca 2022 r., sygn. III AUz 122/22, która została zarejestrowana pod sygn. III AUz 217/22 i dlatego to ta sygnatura powinna być wskazana w sentencji postanowienia Sądu Najwyższego z 25 stycznia 2023 r., a nie sygnatura III Auz 122/22.Powyższe znajduje pełne i jednoznaczne potwierdzenie w treści uzasadnienia do postanowienia Sądu Najwyższego z 25 stycznia 2023 r., które zostało podpisane w dniu wydania postanowienia.
W uzasadnieniu tym wprost wskazano m.in. że „w dniu 29 listopada 2022 r. K. R. („Skarżąca”) działając w imieniu własnym wniosła skargę na przewlekłość postępowania, toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku w sprawie pod sygn. akt III AUz 217/22”, a także wskazano że „Wniesiona przez skarżącą skarga na przewlekłość postępowania dotyczy postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku w sprawie pod sygn. akt III AUz 217/22 (…)” oraz „W przedmiotowej sprawie skarga dotycząca przewlekłości postępowania została złożona 29 listopada 2022 r., a zatem już po wydaniu w dniu 26 października 2022 r. przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku postanowienia kończącego postępowanie w sprawie III AUz 217/22”.Bez znaczenia pozostaje, że K.
R. w piśmie z 20 lutego 2023 r. zatytułowanym „skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym ostatecznym wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2023 r.” wskazała, że wnosiła skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w sprawie o sygn. III Auz 122/22.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na mocy art. 350 § 1 k.p.c., w związku z art. 361 k.p.c. oraz w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j.
Dz.U. 2018, poz.
75) postanowił jak w sentencji. [D.Z.] [ł.n]