I NSP 366/25 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSkargą z 7 sierpnia 2025 r. (data prezentaty) skarżący A. S. i W. S. zastępowani przez adw. K. B. wnieśli skargę na przewlekłość postępowania sądowego, toczącego się obecnie przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie, sygn. I AGa 139/22, żądając: stwierdzenia przewlekłości w tymże postępowaniu (1); przyznania od Skarbu Państwa na rzecz skarżących kwot po 20 000 zł (2); wydania zalecenia sadowi rozpoznającemu sprawę wyznaczenia terminu rozprawy (3); zasądzenia na rzecz skarżących od Skarbu Państwa kosztów procesu oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie w odpowiedzi na skargę z 27 sierpnia 2025 r. wniósł o oddalenie skargi, a w przypadku jej uznania o przyjęcie mniejszej kwoty odszkodowania.
Legislator headnote
AI generatedart. 200 § 2 k.p.c, art. 391 § 1 k.p.c, art. 39821 k.p.c, art. 397 § 3 k.p.c; I NSP 366/25 · Sąd Najwyższy: Skarga nie mogła zostać rozpoznana przez Sąd Najwyższy, ponieważ właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Krakowie. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), Sąd Najwyższy jest właściwy wyłącznie do rozpoznania skargi dotyczącej postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I NSP 366/25 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Żmij w sprawie z powództwa A. S. i W. S. przeciwko A. L. o nakazanie pozwanemu wydania rzeczy ewentualnie o zapłatę, z udziałem Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 26 listopada 2025 r., na skutek skargi A. S. i W. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. I AGa 139/22 i przed Sądem Okręgowym w Krakowie o sygn. IX GC 18/18, stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę według właściwości Sądowi Apelacyjnemu w Krakowie. [kf]
UZASADNIENIE
Skargą z 7 sierpnia 2025 r. (data prezentaty) skarżący A. S. i W. S. zastępowani przez adw. K. B. wnieśli skargę na przewlekłość postępowania sądowego, toczącego się obecnie przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie, sygn. I AGa 139/22, żądając: stwierdzenia przewlekłości w tymże postępowaniu (1); przyznania od Skarbu Państwa na rzecz skarżących kwot po 20 000 zł (2); wydania zalecenia sadowi rozpoznającemu sprawę wyznaczenia terminu rozprawy (3); zasądzenia na rzecz skarżących od Skarbu Państwa kosztów procesu oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie w odpowiedzi na skargę z 27 sierpnia 2025 r. wniósł o oddalenie skargi, a w przypadku jej uznania o przyjęcie mniejszej kwoty odszkodowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga nie mogła zostać rozpoznana przez Sąd Najwyższy, ponieważ właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Krakowie. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), Sąd Najwyższy jest właściwy wyłącznie do rozpoznania skargi dotyczącej postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym.
Jeżeli przedmiotem oceny jest przewlekłość postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym, to zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość „właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny”. Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19; z 24 października 2024 r., I NSP 333/24; z 12 listopada 2024 r., I NSP 256/23; z 18 grudnia 2024 r., I NSP 401/24; z 14 stycznia 2025 r., I NSP 426/24; z 16 stycznia 2025 r., I NSP 442/24; z 11 marca 2025 r., I NSP 293/25; z 15 kwietnia 2025 r., I NSP 6/25; z 21 maja 2025 r., I NSP 144/25; z 11 czerwca 2025 r., I NSP 173/25, z 18 września 2025 r., I NSP 289/25).Sąd Najwyższy w wyniku dokonania całościowej oceny treści skargi doszedł do wniosku, że skarżący przyjęli za cel objęcie skargą postępowania tak przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie w sprawie o sygn.
I AGa 139/22, jak i przed Sądem Okręgowym w Krakowie o sygn. IX GC 18/18.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy postanowił o stwierdzeniu swej niewłaściwości i przekazaniu sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Krakowie na podstawie art. 200 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., stosowanym odpowiednio na mocy art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c., który stosuje się do niniejszego postępowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość. [kf][a.ł]