I NSP 321/25 · Sąd Najwyższy

I NSP 321/25 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek w sprawie z powództwa M.T. i B.K. ‎przeciwko Bank z siedzibą w W., działającemu ‎za pośrednictwem Bank (Spółka Akcyjna) Oddział w Polsce o ustalenie i zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych ‎w dniu 20 listopada 2025 r., na skutek skargi M. T. i B. K. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. I ACa 2603/23, odrzuca skargę. [kf]

UZASADNIENIE

Pełnomocnik skarżących – radca prawny K. O. – wniósł skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. I ACa 2603/23. Zarządzeniem z dnia 9 września 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi na przewlekłość poprzez uiszczenie opłaty od skargi w wysokości 400 zł – w terminie tygodniowym od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 7). Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi na przewlekłość zostało doręczone w dniu 11 września 2025 r. (k. 9). Do chwili obecnej braki fiskalne skargi nie zostały uzupełnione.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga na przewlekłość podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1728, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), skarga na przewlekłość podlega stałej opłacie w wysokości 200 złotych. Natomiast, jeśli skargę wniosło kilka osób, każda z nich uiszcza opłatę oddzielnie.

Jak stanowi art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Zgodnie z art. 373 § 1 k.p.c. sąd drugiej instancji odrzuca zażalenie, jeżeli podlegało ono odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji, jak również zażalenie, którego braków strona nie usunęła w wyznaczonym terminie.W realiach rozpoznawanej sprawy, tygodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi na przewlekłość upłynął 18 września 2025 r.

Z uwagi na to, że pełnomocnik skarżących nie uiścił w zakreślonym terminie opłaty od skargi na przewlekłość, skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 373 § 1 w związku z art. 397 § 3 k.p.c. w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.[kf][a.ł] ‎