I NSP 318/22 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedK. pismem z 26 września 2022 r. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach, I ACa 1618/21, żądając stwierdzenia bezczynności i przewlekłości wskazanego postępowania, zobowiązania Sądu Apelacyjnego w Katowicach do rozpoznania niniejszej sprawy w terminie jednego miesiąca od rozpoznania skargi, przyznania od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego kwoty 20.000 zł oraz zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018, poz. 75, dalej:
Legislator headnote
AI generatedart. 871 § 1 k.p.c, art. 871 § 2 k.p.c, art. 39821 k.p.c; I NSP 318/22 · Sąd Najwyższy: „ustawa o skardze na przewlekłość”) w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Wobec braku uregulowania we wspomnianej ustawie zdolności postulacyjnej, zastosowanie w tej mierze znajdują przepisy kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu cywilnym przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego a zdolność strony do podejmowania przez nią osobiście czynności procesowych jest wyłączona (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 4 października 2022 r., I NSP 258/22, 2 czerwca 2022 r., I NSP 190/22).
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I NSP 318/22 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Aleksander Stępkowski w sprawie ze skargi J. K.na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach w sprawie o sygn. I ACa 1618/21, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 26 października 2022 r., 1. odrzuca skargę;
2. nakazuje zwrócić ze Skarbu Państwa – Sądu Najwyższego na rzecz skarżącego J. K. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem opłaty od skargi.
UZASADNIENIE
J. K. pismem z 26 września 2022 r. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach, I ACa 1618/21, żądając stwierdzenia bezczynności i przewlekłości wskazanego postępowania, zobowiązania Sądu Apelacyjnego w Katowicach do rozpoznania niniejszej sprawy w terminie jednego miesiąca od rozpoznania skargi, przyznania od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego kwoty 20.000 zł oraz zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018, poz. 75, dalej:
„ustawa o skardze na przewlekłość”) w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Wobec braku uregulowania we wspomnianej ustawie zdolności postulacyjnej, zastosowanie w tej mierze znajdują przepisy kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu cywilnym przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego a zdolność strony do podejmowania przez nią osobiście czynności procesowych jest wyłączona (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 4 października 2022 r., I NSP 258/22, 2 czerwca 2022 r., I NSP 190/22).
J. K. złożył do Sądu Najwyższego skargę na przewlekłość postępowania cywilnego toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach (I ACa 1618/21) osobiście, bez profesjonalnego pełnomocnika. W świetle art. 871 § 1 k.p.c. wobec braku podstaw do zastosowania art. 871 § 2 k.p.c., stanowi to brak nieusuwalny, powodując konieczność jej odrzucenia bez wzywania do jego uzupełnienia. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 871 § 1 k.p.c. oraz art. 373 § 1 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 k.p.c. i art. 3 oraz art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, orzekł jak w sentencji. [as]