I NSP 315/22 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPismem datowanym na 6 września 2022 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego: 5 października 2022 r.) M. F., działając w imieniu własnym, wniósł do Sądu Najwyższego skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach pod sygn. II AKa 342/21, żądając: - stwierdzenia, że w postępowaniu karnym prowadzonym przez Sąd Apelacyjnym w Katowicach w okresie od 27 stycznia 2022 r. do 6 września 2022 r. nastąpiła przewlekłość postępowania,- zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej w wysokości 10 000 zł w związku z krzywdą polegającą na negatywnych przeżyciach psychicznych i moralnych spowodowanych tą przewlekłością,- zasądzenia zwrotu kosztów w postępowaniu skargowym według norm przepisanych.
Legislator headnote
AI generatedart. 430 § 1 k.p.k; I NSP 315/22 · Sąd Najwyższy: Piaseczny (w:) Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Komentarz, Warszawa 2013, art. 17; W. Jasiński, W. Skrzydło (w:) Skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Komentarz, red. J. Skorupka, Warszawa 2010, art. 17]. Sąd Najwyższy podkreśla przy tym, że u podstaw braku obciążenia fiskalnego skarżącego w przypadku odrzucenia skargi i pozostawienia jej bez rozpoznania leżą te same względy (tak m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 października 2013 r., KSP 8/13).
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I NSP 315/22 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Przesławski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Oktawian NawrotSSN Aleksander Stępkowski w sprawie ze skargi M. F. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłokiw postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach w sprawieo sygn. II AKa 342/21, po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnei Spraw Publicznych w dniu 26 października 2022 r., 1. pozostawia skargę bez rozpoznania, 2. nakazuje zwrócić ze Skarbu Państwa – Sądu Najwyższego na rzecz skarżącego M. F. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem opłaty od skargi.
UZASADNIENIE
Pismem datowanym na 6 września 2022 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego: 5 października 2022 r.) M. F., działając w imieniu własnym, wniósł do Sądu Najwyższego skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach pod sygn. II AKa 342/21, żądając: - stwierdzenia, że w postępowaniu karnym prowadzonym przez Sąd Apelacyjnym w Katowicach w okresie od 27 stycznia 2022 r. do 6 września 2022 r. nastąpiła przewlekłość postępowania,- zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej w wysokości 10 000 zł w związku z krzywdą polegającą na negatywnych przeżyciach psychicznych i moralnych spowodowanych tą przewlekłością,- zasądzenia zwrotu kosztów w postępowaniu skargowym według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skargę należało pozostawić bez rozpoznania. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm., dalej: „u.s.p.p.”), strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).W myśl zaś art. 5 ust. 1 u.s.p.p., wniesienie skargi na przewlekłość postępowania jest dopuszczalne wyłącznie w toku postępowania, którego ta skarga dotyczy.
W związku z tym wystąpienie ze skargą na przewlekłość postępowania po jego prawomocnym zakończeniu musi skutkować uznaniem jej za niedopuszczalną z mocy prawa (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 2 czerwca 2022 r., I NSP 91/22; 3 listopada 2021 r., I NSP 190/21). W realiach niniejszej sprawy, postępowanie zaskarżone przez skarżącego zostało prawomocnie zakończone wyrokiem Sąd Apelacyjnego w Katowicach z 12 stycznia 2022 r. Skarga na przewlekłość wywiedziona została już po zakończeniu postępowania (pismo procesowe skarżącego datowane jest na 6 września 2022 r.) i skierowana wobec terminowości sporządzania uzasadnienia rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji.
W świetle powyższego, z uwagi na brzmienie art. 5 ust. 1 u.s.p.p. nie było możliwe merytoryczne rozpoznanie skargi M. F.. W związku z powyższym, Sąd Najwyższy na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p. postanowił w pkt. 1 pozostawić skargę M. F. bez rozpoznania. W pkt. 2 orzeczono o zwrocie na rzecz skarżącego kwoty 200 zł uiszczonej przez niego tytułem opłaty od skargi. Wynika to z zastosowania w niniejszej sprawie per analogiam normy wynikającej z art. 17 ust. 3 u.s.p.p. Wprawdzie ustawodawca w przywołanym artykule nakazuje sądowi z urzędu zwrócić uiszczoną opłatę od skargi w sytuacji odrzucenia lub oddalenia skargi, to w ocenie Sądu Najwyższego, z uwagi na zbieżny charakter tych rozstrzygnięć względem przypadku pozostawienia skargi bez rozpoznania, regulacja ta znajduje odpowiednie zastosowanie w takiej konfiguracji procesowej [zob.
A. Piaseczny (w:) Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Komentarz, Warszawa 2013, art. 17; W. Jasiński, W. Skrzydło (w:) Skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Komentarz, red. J. Skorupka, Warszawa 2010, art. 17]. Sąd Najwyższy podkreśla przy tym, że u podstaw braku obciążenia fiskalnego skarżącego w przypadku odrzucenia skargi i pozostawienia jej bez rozpoznania leżą te same względy (tak m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 października 2013 r., KSP 8/13).
Mając to na uwadze, orzeczono jak w sentencji. [as]