Legislator Case Law & Legislation
I NSP 299/22 AI generated

I NSP 299/22 · Sąd Najwyższy

Case Number I NSP 299/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

T. złożył osobiście do Sądu Najwyższego skargę na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. z dnia 8 grudnia 2017 r., Dz.U. 2018, poz. 75 z późn. zm., dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), domagając się, między innymi, stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Białymstoku w sprawie I ACa 420/22 oraz zasądzenia od Skarbu Państwa na jego rzecz zadośćuczynienia w kwocie 20 000 zł.

Legislator headnote

AI generated

art. 871 § 2 k.p.c, art. 391 § 1 k.p.c; I NSP 299/22 · Sąd Najwyższy: Zgodnie z art. 871 § 1 i 2 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności przemysłowej także przez rzeczników patentowych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji, chyba że stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a w sprawach własności intelektualnej rzecznik patentowy.

Keywords

AI generated
extension of proceedings time limits for seeking redress staged action untimely request for extension amendment of the claim appealable interlocutory decision

Cited Legislation

AI generated
art. 871 § 2 k.p.c
Z treści skargi nie wynika, aby skarżący należał do kręgu podmiotów uprawnionych do samodzielnego działania przed Sądem Najwyższym (art. 871 § 2 k.p.c.), toteż skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu (art.
art. 391 § 1 k.p.c
39821 i art. 391 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
I NSP 13/23
R. osobiście złożyła do Sądu Najwyższego skargę na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. z dnia 8 grudnia 2017 r., Dz.U. 2018, poz. 75 z późn. zm., dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), domagając się, między innymi, stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku w sprawie sygn. akt I S 2/23 oraz zasądzenia od Skarbu Państwa na jej rzecz kwoty 20 000 zł.
I NSP 187/25
Dnia 6 marca 2025 r. (data nadania przesyłki poleconej) pełnomocnik M. K. (dalej także: „skarżącej”), za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w Warszawie, wniósł do Sądu Najwyższego skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie VI ACa 841/20, toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie. Pismem z 6 maja 2025 r. (data prezentaty Sądu Najwyższego) Sąd Apelacyjny w Warszawie przedstawił ww. skargę Sądowi Najwyższemu. W przedmiotowej skardze skarżąca wniosła o:1.stwierdzenie, że w sprawie o sygn.
I NSP 82/22
Ł. L. dnia 22 lutego 2022 r. osobiście wniósł do Sądu Najwyższego skargę na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. z dnia 8 grudnia 2017 r., Dz.U. 2018, poz. 75 z późn. zm.; dalej: ustawa o skardze na przewlekłość), domagając się, między innymi, stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie V S […], zasądzenia od Skarbu Państwa na jego rzecz zadośćuczynienia w kwocie 7.000 zł za przewlekłość postępowania i kosztów niniejszego postępowania według norm przepisanych.
I NSP 94/22
P. dnia 12 października 2021 r. osobiście złożył do Sądu Najwyższego skargę na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. z dnia 8 grudnia 2017 r., Dz.U. 2018, poz. 75 z późn. zm.; dalej: ustawa o skardze na przewlekłość), domagając się, między innymi, stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie III AUa […], zasądzenia od Skarbu Państwa na jego rzecz kwoty 20.000 zł za przewlekłość postępowania i zwolnienia od opłaty od skargi.
I NSP 142/23
Pismem z 1 czerwca 2023 r. K. E. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (dalej: „skarga na przewlekłość”). Skarżący domaga się:1.stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie o sygn. II AKa 67/22 Sądu Apelacyjnego w Szczecinie,2.zobowiązania Sądu Apelacyjnego w Szczecinie do rozpoznania powyższej sprawy w terminie dwóch miesięcy od rozpoznania skargi na przewlekłość, 3.przyznania skarżącemu od Skarbu Państwa sumy pieniężnej w wysokości 20 000 zł, 4.zasądzenia na rzecz skarżącego od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Szczecinie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I NSP 299/22 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Elżbieta Karska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Paweł Czubik‎SSN Krzysztof Wiak w sprawie ze skargi H. T.na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki‎w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Białymstoku w sprawie‎o sygn. I ACa 420/20, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 23 listopada 2022 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

H. T. złożył osobiście do Sądu Najwyższego skargę na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. z dnia 8 grudnia 2017 r., Dz.U. 2018, poz. 75 z późn. zm., dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), domagając się, między innymi, stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Białymstoku w sprawie I ACa 420/22 oraz zasądzenia od Skarbu Państwa na jego rzecz zadośćuczynienia w kwocie 20 000 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 i 2 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności przemysłowej także przez rzeczników patentowych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji, chyba że stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a w sprawach własności intelektualnej rzecznik patentowy.

Przepis ten znajduje zastosowanie również w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania, jeżeli do jej rozpoznania właściwy jest Sąd Najwyższy (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 16 listopada 2004 r., III SPP 42/04, OSNP 2005, nr 5, poz. 71 – zasada prawna, a także postanowienia Sądu Najwyższego z: 26 maja 2011 r., II CSP 1/11, niepubl.; 1 września 2021 r., I NSP 77/21; 6 kwietnia 2022 r., I NSP 94/22). Z treści skargi nie wynika, aby skarżący należał do kręgu podmiotów uprawnionych do samodzielnego działania przed Sądem Najwyższym (art. 871 § 2 k.p.c.), toteż skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu (art. 871 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość).

Z tych względów, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.[asał]