I NSP 258/21 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I NSP 258/21 POSTANOWIENIE Dnia 2 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek w sprawie ze skargi Z. K. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki‎w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie o sygn. III AUa (…),‎z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w (…),‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw‎Publicznych w dniu 2 marca 2022 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Pismem z 2 listopada 2021 r. r.pr. M. Z., wskazując, że działa w imieniu Z. K., wniósł do Sądu Najwyższego skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w […] o sygn. III AUa […]. Pismem z 17 grudnia 2021 r. Sąd Najwyższy – Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych wezwał r.pr. M. Z. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem dokumentu pełnomocnictwa (wraz z odpisem) uprawniającego do reprezentowania Z. K. przed Sądem Najwyższym, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem z 29 grudnia 2021 r. r.pr. M. Z. przesłał kserokopię pełnomocnictwa. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga podlega odrzuceniu. Po pierwsze, r.pr. M. Z. nie uzupełnił skutecznie braków formalnych, do uzupełnienia których został wezwany przez Sąd Najwyższy pod rygorem odrzucenia skargi. Przesłana kserokopia pełnomocnictwa nie została prawidłowo poświadczona za zgodność z oryginałem. Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 75 ze zm.) poświadczenie dokonane przez radcę prawnego powinno zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia.

Kserokopia pełnomocnictwa przesłana przez r.pr. Zaparta zawiera jedynie jego podpis i datę, ale nie zawiera oznaczenia miejsca jego sporządzenia. Po drugie, skarżący został wezwany do przesłania dwóch egzemplarzy pełnomocnictwa (oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem dokumentu oraz odpisu), a r.pr. Zapart przesłał tylko jeden egzemplarz. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. z 2018 r. poz. 75 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.