I NSP 220/23 · Sąd Najwyższy

POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Dobrowolski w sprawie ze skargi S. B. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki ‎w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w W. w sprawie o sygn. ‎III AUa 1841/22, z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w W.,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 28 lutego 2024 r. prostuje z urzędu oczywistą omyłkę w postanowieniu Sądu Najwyższego z 14 lutego 2024 r., w sprawie o sygn. akt ‎I NSP 220/23, w ten sposób, że z sentencji tego orzeczenia wykreśla pkt. 4 o treści: "nakazuje zwrócić ze Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w W. na rzecz skarżącego kwotę ‎200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem opłaty od skargi;".

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 14 lutego 2024 r. Sąd Najwyższy w sprawie o sygn. akt I NSP 220/23 orzekł: „1. stwierdza, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w W., sygn. akt III AUa 1841/22, nastąpiła przewlekłość postępowania;

2. przyznaje skarżącemu od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w W. sumę pieniężną w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych za okres od 29 lipca 2022 r. do 6 września 2023 r.;

3. zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w W. na rzecz skarżącego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

4. nakazuje zwrócić ze Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w W. na rzecz skarżącego kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem opłaty od skargi;

5. oddala skargę w pozostałym zakresie.Wobec nie wniesienia przez skarżącego stałej opłaty od skargi na przewlekłość w wysokości 200 zł, do czego był uprawniony, zachodzi podstawa do sprostowania niezgodności sentencji wskazanego postanowienia na podstawie art. 350 § 1 k.p.c. w zw. z art. 95 ust. 1 uSN w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. W świetle art. 350 § 1 k.p.c. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy psiarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie nie wymaga przeprowadzenia rozprawy, może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 2), a sprostowania orzeczenia sądu pierwszej instancji może też dokonać sąd drugiej instancji, jeżeli przed nim toczy się sprawa (§ 3) i to nawet w części niezaskarżonej.

Omyłka podlegająca sprostowaniu może dotyczyć samej formy orzeczenia, części wstępnej (rubrum), części orzekającej o żądaniach (tenoru), jak i sporządzonego uzasadnienia.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na mocy art. 350 § 1 k.p.c. w zw. z art. 95 ust. 1 u.SN w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. art. 391 § 1 k.p.c. postanowił jak w sentencji. s.h.[ał] ‎