Supreme Court dismisses delay complaint regarding incidental proceedings as the statute covers only main criminal cases.

I NSP 218/24 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szczepaniec w sprawie ze skargi M.J. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki ‎w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach w sprawie o sygn. ‎I ACa 1082/22, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych ‎w dniu 29 sierpnia 2024 r.

1. umarza postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie ‎od kosztów sądowych;

2. odrzuca skargę. M.L.

UZASADNIENIE

Pismem z 24 czerwca 2024 r. (data stempla pocztowego) M.J. (dalej: „skarżący”), zastępowany przez adwokata A.N., złożył skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach w sprawie o sygn. akt I ACa 1082/22. Skarżący wniósł o: stwierdzenie przewlekłości postępowania i o zasądzenie od organu na rzecz strony kwoty jaką Sąd procedujący uzna za uzasadnioną w celach prewencyjnych, lecz nie mniej niż 6.000 zł, tytułem przewlekłości postępowania, a także kosztów zastępstwa prawnego oraz wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.W uzasadnieniu skargi wskazano, że skarżący złożył zażalenie na postanowienie z dnia 10 marca 2023 r., które zostało doręczone Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach dnia 3 kwietnia 2023 r. Do dnia wniesienia skargi, zdaniem skarżącego, nie rozpoznano wniesionego zażalenia co oznacza, że Sąd Apelacyjny w Katowicach pozostaje od ponad roku w zwłoce w rozpoznaniu zażalenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 Ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725; dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego.Katalog postępowań, w których stronom przysługuje uprawnienie do wniesienia skargi na przewlekłość, ma charakter zamknięty i został określony w art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość.

Powołany przepis, którego brzmienie jest jednoznaczne i nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych, nie przewiduje przy tym możliwości wniesienia skargi na przewlekłość w postępowaniu wpadkowym. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego taka skarga jest niedopuszczalna (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 14 marca 2024, I NSP 40/24). W niniejszej sprawie skarga na przewlekłość dotyczy postępowania incydentalnego wywołanego zażaleniem wniesionym na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach wydane w przedmiocie wyłączenia sędziego.

Z powyższych względów wniesioną w niniejszej sprawie skargę na przewlekłość należy uznać za niedopuszczalną z mocy ustawy. Na marginesie Sąd Najwyższy wskazuje, że zażalenie skarżącego z dnia 30 marca 2023 r. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 marca 2023 r. zostało rozpoznane w dniu 7 kwietnia 2023 r.Należy jednocześnie podkreślić, że wbrew stanowisku skarżącego uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2023 r., I KZP 22/22, odnosi się do pojęcia „sprawy” w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania karnego, regulujących instytucję wyłączenia sędziego (art. 40 i art. 41 § 1 k.p.k.), nie zaś do pojęcia „sprawy” na gruncie przepisów ustawy o skardze na przewlekłość.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art.3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3, art. 5 ust. 1 oraz art. 8 ust. 2 u.s.p., orzekł jak w sentencji.Konsekwencją niedopuszczalności skargi na przewlekłość jest bezprzedmiotowość postępowania w przedmiocie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych i zwrotu kosztów zastępstwa prawnego.Z powyższych względów, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. ‎ M.L. [ms]