I NSP 212/26 · Sąd Najwyższy

I NSP 212/26 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Aleksander Stępkowski w sprawie ze skargi S.A. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki ‎w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu w sprawie o sygn. ‎I ACa 1793/25, z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 17 czerwca 2026 r., 1. umarza postępowanie;

2. nakazuje Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu zwrócić na rzecz skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonej opłaty sądowej od skargi.

UZASADNIENIE

S.A. (dalej: „skarżąca”), zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z 20 lutego 2026 r., które wpłynęło do Sądu Najwyższego 7 maja 2026 r., wniosła o stwierdzenie przewlekłości postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu, I ACa 1793/25.Pismem, które wpłynęło do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu 16 marca 2026 r., skarżąca cofnęła skargę. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratura i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn.

Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Przedmiotowa skarga dotyczy postępowania cywilnego prowadzonego przez Sąd Apelacyjny w Poznaniu, I ACa 1793/25, a zatem odpowiednie zastosowanie znajdują przepisy k.p.c. Stosownie do art. 397 § 3 k.p.c., w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji, a zatem również art. 391 § 2 k.p.c., który na wypadek cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji nakazuje sadowi drugiej instancji umorzyć postępowanie orzec o kosztach jak przy cofnięciu pozwu.

Mając powyższe na względzie, wobec cofnięcia przez skarżącą skargi o stwierdzenie przewlekłości postępowania, Sąd Najwyższy na podstawie art. 391 § 2 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, umorzył postępowanie wywołane skargą. W pkt 2 orzeczenia Sąd Najwyższy orzekł o zwrocie na rzecz skarżącej kwoty 200 zł uiszczonej przez nią tytułem opłaty od skargi. ‎ [K.O.][a.ł]