I NSP 196/22 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPismem z 5 kwietnia 2022 r. I. W. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. VI S 45/22. W uzasadnieniu skargi na przewlekłość pisał o tym, że „tzw. sąd w interesie tzw. komornika P. A. przewleka postępowanie od 5 miesięcy i nie kończy niniejszego postępowania”, „tzw. sąd jest bezczynny, mataczy tylko i wszczął mistyfikację”, „to partyjniacka zorganizowana grupa przestępcza”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skargę należało odrzucić. Po pierwsze, zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn.
Legislator headnote
AI generatedI NSP 196/22 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt I NSP 196/22 POSTANOWIENIE Dnia 21 września 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek w sprawie ze skargi I. W.na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłokiw postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawieo sygn. VI S 45/22, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 21 września 2022 r., odrzuca skargę.
Keywords
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I NSP 196/22 POSTANOWIENIE Dnia 21 września 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek w sprawie ze skargi I. W.na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłokiw postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawieo sygn. VI S 45/22, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 21 września 2022 r., odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Pismem z 5 kwietnia 2022 r. I. W. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. VI S 45/22. W uzasadnieniu skargi na przewlekłość pisał o tym, że „tzw. sąd w interesie tzw. komornika P. A. przewleka postępowanie od 5 miesięcy i nie kończy niniejszego postępowania”, „tzw. sąd jest bezczynny, mataczy tylko i wszczął mistyfikację”, „to partyjniacka zorganizowana grupa przestępcza”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skargę należało odrzucić. Po pierwsze, zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn.
Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm., dalej: ustawa o skardze na przewlekłość) skarga powinna zawierać:1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy;2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie.Skarga I. W. spełnia tylko pierwszy wymóg. Skarżący wskazał sygnaturę postępowania, które w jego ocenie trwa zbyt długo oraz sformułował żądanie stwierdzenia jego przewlekłości, ale nie podał żadnego uzasadnienia dla tego żądania. W uzasadnieniu skargi nie sposób odnaleźć okoliczności wskazującej na przewlekłość wskazanego postępowania.
Treść uzasadnienia skargi na przewlekłość nie koresponduje z przebiegiem postępowania, którego dotyczy żądanie. Zamiast tego przedstawia niezrozumiałe wywody bez związku z przedmiotem skargi. W konsekwencji wobec braku wykazania „okoliczności uzasadniających żądanie” w rozumieniu art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość, zgodnie z art. 9 ust. 1 skarga na przewlekłość podlega odrzuceniu bez wzywania do usunięcia braków. Artykuł 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość jest przepisem szczególnym określającym skutki procesowe wskazanego uchybienia.Po drugie, niezależnie od powyższego, skarga dotyczyła postępowań, których przedmiotem jest ocena naruszenia prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki – tymczasem niedopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlekłość takiego postępowania, które samo dotyczy skargi na przewlekłość postępowania (postanowienia Sądu Najwyższego z: 16 czerwca 2005 r., KSP 5/05; 6 grudnia 2011 r., KSP 11/11; 11 lutego 2015 r., KSP 1/15; 8 stycznia 2020 r., I NSP 188/19; 25 listopada 2020 r., I NSP 160/20).Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 9 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość orzekł, jak w sentencji. [as]