Legislator Case Law & Legislation
I NSP 169/23 AI generated

I NSP 169/23 · Sąd Najwyższy

Case Number I NSP 169/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

C. (dalej: „skarżący”), pismem wysłanym 19 czerwca 2023 r. (data nadania na poczcie), wniósł osobiście, za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku, do Sądu Najwyższego, skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Białymstoku, I ACa 647/22. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Apelacyjnego w Białymstoku wniósł o odrzucenie skargi.

Legislator headnote

AI generated

art. 871 § 1 k.p.c, art. 871 § 2 k.p.c, art. 39821 k.p.c; I NSP 169/23 · Sąd Najwyższy: Na mocy art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 614, dalej: „ustawa nowelizująca”) w art. 6 ustawy o skardze na przewlekłość dodano ust. 4 w brzmieniu: „W prowadzonym przed Sądem Najwyższym postępowaniu ze skargi dotyczącej przewlekłości postępowania przed sądem apelacyjnym zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego nie jest wymagane”. Przepis art. 6 ust. 4 ustawy o skardze na przewlekłość wszedł w życie 1 lipca 2023 r. (zob. art. 31 ustawy nowelizującej).

Keywords

AI generated
unjustified procedural delay timeliness of filing time limits for seeking redress untimely request for extension extension of proceedings inactivity after procedural stay

Cited Legislation

AI generated
art. 871 § 1 k.p.c
Skarżący złożył do Sądu Najwyższego skargę osobiście, bez profesjonalnego pełnomocnika, co ze względu na art. 871 § 1 k.p.c.
art. 871 § 2 k.p.c
oraz brak podstaw do zastosowania art. 871 § 2 k.p.c., stanowi brak nieusuwalny, powodując konieczność jej odrzucenia bez wzywania do uzupełnienia tego braku.
art. 39821 k.p.c
3941 § 3, art. 39821 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
I NSP 135/21
Skargą z dnia 7 czerwca 2021 r.
I NSP 142/23
Pismem z 1 czerwca 2023 r. K. E. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (dalej: „skarga na przewlekłość”). Skarżący domaga się:1.stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie o sygn. II AKa 67/22 Sądu Apelacyjnego w Szczecinie,2.zobowiązania Sądu Apelacyjnego w Szczecinie do rozpoznania powyższej sprawy w terminie dwóch miesięcy od rozpoznania skargi na przewlekłość, 3.przyznania skarżącemu od Skarbu Państwa sumy pieniężnej w wysokości 20 000 zł, 4.zasądzenia na rzecz skarżącego od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Szczecinie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
I NSP 258/25
J. i B. S. (dalej: „skarżący”), działając przez pełnomocnika profesjonalnego, pismem datowanym na 9 kwietnia 2025 r. wnieśli skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku, sygn. I ACa 94/23, wnosząc o: 1.stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie zawisłej przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku, sygn. akt I ACa 94/23;2.zobowiązanie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, sygn. akt I ACa 94/23 Wydziału Cywilnego do przeprowadzenia rozprawy nie później niż w ciągu 2 miesięcy od daty rozpoznania niniejszej skargi;3.zasądzenie na rzecz każdego ze Skarżących od Skarbu Państwa kwotę po 26 000 złotych; 4.zasądzenie na rzecz Skarżących od Skarbu Państwa kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.W uzasadnieniu skargi wskazano, że „postępowanie należy uznać za przewlekłe już na etapie postępowania przed Sądem I instancji.
I NSP 350/22
F. (dalej także: Skarżąca) wniosła skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie, sygn. akt III AUa 1760/19. Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75; dalej: ustawa o przewlekłości postępowania), w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Wniesiona przez J. F. skarga dotyczyła postępowania cywilnego, toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie pod sygn. akt III AUa 1760/19.
I NSP 117/21
Pismem z 21 czerwca 2021 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I NSP 169/23 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Dobrowolski w sprawie ze skargi J. C. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki ‎w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Białymstoku w sprawie o sygn. ‎I ACa 647/22, z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych ‎w dniu 25 października 2023 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

J. C. (dalej: „skarżący”), pismem wysłanym 19 czerwca 2023 r. (data nadania na poczcie), wniósł osobiście, za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku, do Sądu Najwyższego, skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Białymstoku, I ACa 647/22. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Apelacyjnego w Białymstoku wniósł o odrzucenie skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm., dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) – strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

Na mocy art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 614, dalej: „ustawa nowelizująca”) w art. 6 ustawy o skardze na przewlekłość dodano ust. 4 w brzmieniu: „W prowadzonym przed Sądem Najwyższym postępowaniu ze skargi dotyczącej przewlekłości postępowania przed sądem apelacyjnym zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego nie jest wymagane”. Przepis art. 6 ust. 4 ustawy o skardze na przewlekłość wszedł w życie 1 lipca 2023 r. (zob. art. 31 ustawy nowelizującej).

Niemniej zgodnie z art. 24 ustawy nowelizującej „Do skarg na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki wniesionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 8, w brzmieniu dotychczasowym”.Tym samym w odniesieniu do niniejszej sprawy, w postępowaniu cywilnym obowiązkowe zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 § 1 k.p.c.) przed Sądem Najwyższym odnosi się również do postępowania toczącego się na skutek skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.

Zauważyć bowiem należy, że zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Skarżący złożył do Sądu Najwyższego skargę osobiście, bez profesjonalnego pełnomocnika, co ze względu na art. 871 § 1 k.p.c. oraz brak podstaw do zastosowania art. 871 § 2 k.p.c., stanowi brak nieusuwalny, powodując konieczność jej odrzucenia bez wzywania do uzupełnienia tego braku.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 871 § 1 k.p.c. oraz art. 373 § 1 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 k.p.c. i art. 3 oraz art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość oraz w zw. z art. 24 ustawy nowelizującej, orzekł jak w sentencji. s.h. [ał]