Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I NSP 146/23 AI generated

I NSP 146/23 · Sąd Najwyższy

Case Number I NSP 146/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

D. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. z dnia 8 grudnia 2017 r., Dz. U. z 2018 r., poz. 75 z późn. zm., dalej jako: ustawa o skardze na przewlekłość postępowania), domagając się stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie w sprawie sygn. akt III AUa 1540/22. Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie.

Legislator headnote

AI generated

art. 871 § 2 k.p.c, art. 391 § 1 k.p.c; I NSP 146/23 · Sąd Najwyższy: Zgodnie z art. 871 § 1 i 2 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności przemysłowej także przez rzeczników patentowych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji, chyba że stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej.

Keywords

AI generated
time limits for seeking redress delay in criminal prosecution extension of proceedings untimely request for extension type of action third-party claim procedure in attachment

Cited Legislation

AI generated
art. 871 § 2 k.p.c
Z treści skargi nie wynika, aby skarżący należał do kręgu podmiotów uprawnionych do samodzielnego działania przed Sądem Najwyższym (art. 871 § 2 k.p.c.), toteż skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu (art.
art. 391 § 1 k.p.c
39821 i art. 391 § 1 k.p.c.
AI generated
I NSP 142/23
Pismem z 1 czerwca 2023 r. K. E. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (dalej: „skarga na przewlekłość”). Skarżący domaga się:1.stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie o sygn. II AKa 67/22 Sądu Apelacyjnego w Szczecinie,2.zobowiązania Sądu Apelacyjnego w Szczecinie do rozpoznania powyższej sprawy w terminie dwóch miesięcy od rozpoznania skargi na przewlekłość, 3.przyznania skarżącemu od Skarbu Państwa sumy pieniężnej w wysokości 20 000 zł, 4.zasądzenia na rzecz skarżącego od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Szczecinie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
I NSP 258/25
J. i B. S. (dalej: „skarżący”), działając przez pełnomocnika profesjonalnego, pismem datowanym na 9 kwietnia 2025 r. wnieśli skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku, sygn. I ACa 94/23, wnosząc o: 1.stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie zawisłej przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku, sygn. akt I ACa 94/23;2.zobowiązanie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, sygn. akt I ACa 94/23 Wydziału Cywilnego do przeprowadzenia rozprawy nie później niż w ciągu 2 miesięcy od daty rozpoznania niniejszej skargi;3.zasądzenie na rzecz każdego ze Skarżących od Skarbu Państwa kwotę po 26 000 złotych; 4.zasądzenie na rzecz Skarżących od Skarbu Państwa kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.W uzasadnieniu skargi wskazano, że „postępowanie należy uznać za przewlekłe już na etapie postępowania przed Sądem I instancji.
I NSP 269/22
Pismem z 12 lipca 2022 r. (data oddania w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego) A. T. (dalej także: „skarżąca”) wniosła o:1. stwierdzenie, że w sprawie o sygn. akt III AUa 1614/20, toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie, nastąpiła przewlekłość postępowania;2. wydanie Sądowi Apelacyjnemu w Krakowie zaleceń podjęcia w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności zmierzających do możliwie najszybszego rozpoznania sprawy, w tym w szczególności wyznaczenia terminu rozprawy apelacyjnej;3. przyznanie skarżącej od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Krakowie sumy pieniężnej w kwocie 4000 zł;4. zasądzenie do Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Krakowie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że postępowanie przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie, wywołane wniesioną przez A.
I NSP 373/25
W dniu 18 sierpnia 2025 r. J. S. (dalej: „skarżący”) wniósł‎do Sądu Apelacyjnego w Warszawie skargę na naruszenie prawa strony‎do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki‎w sprawie III APa 35/24, toczącej się przed tym Sądem. Pismem z 1 września‎2025 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie przekazał ww. skargę do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. W przedmiotowej skardze skarżący wniósł o:1.stwierdzenie, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania; 2.przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego kwoty 20 000 zł.
I NSP 126/24
Skarżący M. J., reprezentowany przez adw. A. N., złożył skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, wnosząc o: stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie w sprawie I S 30/23, zasądzenie „od organu na rzecz strony kwoty jaką Sąd procedując w sprawie skargi uzna za uzasadnioną w celach prewencyjnych lecz nie mniej niż 6.000 zł” oraz zasądzenie „kosztów zastępstwa prawnego” (pisownia oryginalna). Jednocześnie wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, a także o wyłączenie od rozpoznania sędziów Sądu Najwyższego.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I NSP 146/23 POSTANOWIENIE Dnia 5 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Elżbieta Karska w sprawie ze skargi R. D. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki ‎w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. ‎III AUa 1540/22, z udziałem Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowiepo rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 5 lipca 2023 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

R. D. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. z dnia 8 grudnia 2017 r., Dz. U. z 2018 r., poz. 75 z późn. zm., dalej jako: ustawa o skardze na przewlekłość postępowania), domagając się stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie w sprawie sygn. akt III AUa 1540/22. Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 i 2 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności przemysłowej także przez rzeczników patentowych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji, chyba że stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej.

Przepis ten znajduje zastosowanie również w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania, jeżeli do jej rozpoznania właściwy jest Sąd Najwyższy (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2004 r., III SPP 42/04, OSNP 2005, nr 5, poz. 71 – zasada prawna, a także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 maja 2011 r., II CSP 1/11, niepubl.). Z treści skargi nie wynika, aby skarżący należał do kręgu podmiotów uprawnionych do samodzielnego działania przed Sądem Najwyższym (art. 871 § 2 k.p.c.), toteż skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu (art. 871 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania). [ł.n]