I NSP 119/25 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedW. (dalej: „skarżący”) pismem z 17 marca 2025 r. złożył do Sądu Apelacyjnego w Warszawie skargę o stwierdzenie naruszenia prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, wnosząc o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie prowadzonej przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie sygn. akt V ACa 794/24, a poprzednio przed Sądem Okręgowym Warszawa - Praga w Warszawie sygn. akt I C 357/18, a także o przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego kwoty 10.000,- zł (dziesięć tysięcy złotych), oraz kosztów niniejszego postępowania według norm przepisanych.W uzasadnieniu skargi wskazano, że od chwili stwierdzenia przewlekłości, w wyniku złożenia poprzedniej skargi, postępowanie przed Sądem Okręgowym znacznie przyśpieszyło, jednak następnie bardzo wyraźnie zwolniło i ponownie stało się przewlekłe. Ponadto wskazano, że apelacja wpłynęła do Sądu Okręgowego w dniu 18 stycznia 2024 r., a jej przekazanie do Sądu Apelacyjnego nastąpiło w dniu 26 lutego 2024 r., gdzie została zarejestrowana w dniu 29 lutego 2024 r.
Legislator headnote
AI generatedart. 200 § 2 k.p.c, art. 391 § 1 k.p.c, art. 39821 k.p.c, art. 397 § 3 k.p.c; I NSP 119/25 · Sąd Najwyższy: Dz.U. z 2023 r. poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) uregulowano kwestię właściwości rzeczowej Sądu Najwyższego i sądów powszechnych dotyczącej skargi.Sąd Najwyższy stwierdza, że ustawa o skardze na przewlekłość została skonstruowana w oparciu o jednoznaczną atrybucję właściwości dokonanej według hierarchicznej struktury sądownictwa, a nie rodzajów postępowań. Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki „[j]eżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym”.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I NSP 119/25 POSTANOWIENIE Dnia 15 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Dobrowolski w sprawie ze skargi M. W. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. V ACa 794/24, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 15 lipca 2025 r., stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę według właściwości Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie.
UZASADNIENIE
M. W. (dalej: „skarżący”) pismem z 17 marca 2025 r. złożył do Sądu Apelacyjnego w Warszawie skargę o stwierdzenie naruszenia prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, wnosząc o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie prowadzonej przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie sygn. akt V ACa 794/24, a poprzednio przed Sądem Okręgowym Warszawa - Praga w Warszawie sygn. akt I C 357/18, a także o przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego kwoty 10.000,- zł (dziesięć tysięcy złotych), oraz kosztów niniejszego postępowania według norm przepisanych.W uzasadnieniu skargi wskazano, że od chwili stwierdzenia przewlekłości, w wyniku złożenia poprzedniej skargi, postępowanie przed Sądem Okręgowym znacznie przyśpieszyło, jednak następnie bardzo wyraźnie zwolniło i ponownie stało się przewlekłe. Ponadto wskazano, że apelacja wpłynęła do Sądu Okręgowego w dniu 18 stycznia 2024 r., a jej przekazanie do Sądu Apelacyjnego nastąpiło w dniu 26 lutego 2024 r., gdzie została zarejestrowana w dniu 29 lutego 2024 r.
W ocenie skarżącego od chwili wpływu apelacji do Sądu Apelacyjnego do dnia dzisiejszego (ponad rok) Sąd Apelacyjny nie podjął żadnych czynności.W dniu 9 maja 2025 r. (data prezentaty Sądu Najwyższego) wpłynęło do Sądu Najwyższego pismo skarżącego w którym wniósł o przekazanie rozpoznania niniejszej skargi Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie, albowiem w jego ocenie dotyczy ona postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie i Sądem Okręgowym Warszawa – Praga w Warszawie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga nie mogła zostać rozpoznana przez Sąd Najwyższy, ponieważ właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Warszawie.Sąd Najwyższy po analizie treści skargi doszedł do przekonania, że zarzuty skarżącego, jak i okoliczności je uzasadniające, na które on się powołuje, dotyczą tak Sądu Okręgowego w Warszawie, jak i Sądu Apelacyjnego w Warszawie.W art. 4 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn.:
Dz.U. z 2023 r. poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) uregulowano kwestię właściwości rzeczowej Sądu Najwyższego i sądów powszechnych dotyczącej skargi.Sąd Najwyższy stwierdza, że ustawa o skardze na przewlekłość została skonstruowana w oparciu o jednoznaczną atrybucję właściwości dokonanej według hierarchicznej struktury sądownictwa, a nie rodzajów postępowań. Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki „[j]eżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym”.
Jeżeli zaś skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym - właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny (art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość). Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania, jako normy o charakterze kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (postanowienie Sądu Najwyższego z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19).Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy postanowił o stwierdzeniu swej niewłaściwości i przekazaniu sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie na podstawie art. 200 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., stosowanym odpowiednio na mocy art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c., który stosuje się do niniejszego postępowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość.
sh [r.g.]