I NSP 116/19 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I NSP 116/19 POSTANOWIENIE Dnia 6 listopada 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Sadowski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Marek Siwek‎SSN Aleksander Stępkowski w sprawie ze skargi R.S. na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w (…) w spawie II AKo (…), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 29 października 2019 r. I. pozostawia skargę bez rozpoznania; II. zwalnia R.S. od wydatków niniejszego postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

R.S. (dalej: skarżący) w dniu 19 sierpnia 2018 r. złożył skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w (…), zarejestrowanego pod sygn. II AKo (…) (dalej: skarga). Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie II AKo (…), w związku z niewezwaniem go do uzupełnienia braków formalnych, jak również niestosunkowaniem się do wszystkich jego zarzutów w środku zaskarżenia oraz wydanie Prezesowi Sądu Apelacyjnego, rozpoznającemu sprawę, zalecenia podjęcia w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności. Nadto skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz sumy pieniężnej w wysokości 20.000 zł, zobowiązanie do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący podniósł, że w sprawie II AKo (…) czynności wykonywane były opieszale, nierzetelnie a postępowanie trwa dłużej, niż jest to konieczne dla wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 2 w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (jednolity tekst: Dz.U. z 2018 r., poz. 75 ze zm.; dalej: u.s.przewl.) strona może wnieść skargę z żądaniem stwierdzenia naruszenia jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w toku postępowania, którego skarga dotyczy, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, albo dłużej niż to konieczne dla załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).W sprawie objętej Skargą, Sąd Apelacyjny w (…) wydał postanowienie kończące postępowanie w sprawie w dniu 5 września 2017 r., które, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania karnego (art. 426 § 1 k.p.k.), stało się prawomocne z chwilą jego wydania.

W niczym nie zmienia tego okoliczność, że na powyższe postanowienie R.S. złożył „skargę/zawiadomienie fałszywie oskarżonego” dotyczącą omyłek pisarskich, które zostały sprostowane postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 29 sierpnia 2018 r. Tym samym, Skarga została wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania i jako niedopuszczalna powinna spotkać się z odmową przyjęcia przez prezesa sądu, do którego ją złożono (art. 429 § 1 in fine k.p.k.). Skoro jednak Skarga została przekazana do rozpoznania Sądowi Najwyższemu, ten na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. pozostawia skargę bez rozpoznania (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z 10 kwietnia 2014 r., KSP 5/14, LEX nr 1444629).

Z uwagi na fakt, że w pozostałej części zarzuty nie odnoszą się do kwestii przewlekłości postępowania, nie ma podstaw do tego, by się do nich ustosunkować.Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 5 ust. 1 u.s.przewl. i art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. oraz w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.przewl. orzekł jak w pkt.1 sentencji. O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art.624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. i art. 8 ust. 2 u.s.przewl., jak w pkt.2 sentencji.as