Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I NSP 113/21 AI generated

I NSP 113/21 · Sąd Najwyższy

Case Number I NSP 113/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Pismem z 11 czerwca 2021 r. M. S. złożył do Sądu Najwyższego skargę na naruszenie prawa do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawach: II S 10/21, II S 11/21, II S 12/21, II S 13/21, II S 14/21 i II S 15/21 wnosząc o zasądzenie po 20 000 zł zadośćuczynienia za przewlekłość w każdej z nich. W uzasadnieniu obszernie pisał o „wytyczaniu i realizacji infrastrukturalnych inwestycji”, „brakach w zaopatrzeniu w okładziny hamulcowe”, „niedorzeczności łączenia centralnej Polski z K.”, „nakłanianiu do szczepień”, modlitwie „Ojcze nasz”, „nakładach na inwigilację”, „obawach o depopulację” itd.

Legislator headnote

AI generated

I NSP 113/21 · Sąd Najwyższy: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm., dalej zwana „ustawą o skardze na przewlekłość”) skarga powinna zawierać:1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy;2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie.Skarga M. S. spełnia tylko pierwszy wymóg.

Keywords

AI generated
complexity of proceedings enforcement costs advances on costs lack of substantive requirements construction cost overruns fulfilment of statutory requirements
AI generated
I NSP 29/22
Pismem datowanym na 5 stycznia 2022 r.
I NSP 53/22
Pismem z 1 lutego 2022 r. M. S. (dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania między innymi w sprawie o sygnaturze akt I NO 64/21 prowadzonej przed Sądem Najwyższym oraz o zasądzenie od Skarbu Państwa na jego rzecz kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Wniósł też o wydanie zaleceń: „skorzystania z profesjonalnych możliwości” oraz „zaprzestania podejmowanych działań zmierzających do zupełnej ruiny”.W uzasadnieniu skarżący podniósł kwestie dotyczące m.in. istotnego pogorszenia rzeczywistości wraz z zwiększeniem się wpływu władz na sprawy społeczne i prywatne. Skarżący zdawkowo odniósł się też do innych postępowań, które sam zainicjował, a ponadto w treść pisma przeprowadził rozważania w zakresie komunizmu, postkomunizmu, tekstu refrenu piosenki jednego z polskich zespołów, itp.
I NSP 6/20
W dniu 1 stycznia 2020 r. R. B. wniósł skargę na przewlekłość postępowania w sprawie NSP 111/19, które toczyło się przed Sądem Najwyższym. W treści skargi domagał się zobowiązania Sądu Najwyższego do „złożenia do akt dowodów umocowania na urzędzie sędziego, jak tego wymaga art. 179 Konstytucji, osób podających się za sędziów, na okoliczność nieistnienia” oraz „dowodów umocowania przez Naród do wykonywania władzy sądowniczej, jak tego wymaga art. 4 ust. 2 Konstytucji, osób podających się za sędziów, na okoliczność nieistnienia”. Oprócz tego R. B. domagał się „zorganizowania Sądu Najwyższego zgodnie z Konstytucją i ustawami”, a także stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie i przyznania na jego rzecz kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia.
I NSP 98/22
Pismem datowanym na 2 marca 2022 r.
I NSP 198/25
P. (dalej: „skarżący”) pismem z 5 maja 2025 r. (data stempla pocztowego, k. wniósł o stwierdzenie, iż w postępowaniu prowadzonym przed Sądem Apelacyjnym w K. w sprawie o sygn. I ACa 1090/24 nastąpiła przewlekłość postępowania oraz zasądzenie kwoty 2 000 zł.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I NSP 113/21 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Tomasz Demendecki‎SSN Krzysztof Wiak w sprawie ze skargi M. S. ‎na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie II S (…),‎po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 21 lipca 2021 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Pismem z 11 czerwca 2021 r. M. S. złożył do Sądu Najwyższego skargę na naruszenie prawa do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawach: II S 10/21, II S 11/21, II S 12/21, II S 13/21, II S 14/21 i II S 15/21 wnosząc o zasądzenie po 20 000 zł zadośćuczynienia za przewlekłość w każdej z nich. W uzasadnieniu obszernie pisał o „wytyczaniu i realizacji infrastrukturalnych inwestycji”, „brakach w zaopatrzeniu w okładziny hamulcowe”, „niedorzeczności łączenia centralnej Polski z K.”, „nakłanianiu do szczepień”, modlitwie „Ojcze nasz”, „nakładach na inwigilację”, „obawach o depopulację” itd.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm., dalej zwana „ustawą o skardze na przewlekłość”) skarga powinna zawierać:1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy;2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie.Skarga M. S. spełnia tylko pierwszy wymóg.

Skarżący wskazał sygnatury postępowań, które w jego ocenie trwają zbyt długo oraz sformułował żądanie stwierdzenie ich przewlekłości, ale nie podał żadnego uzasadnienia dla tego żądania. W uzasadnieniu skargi nie sposób odnaleźć jakiejkolwiek okoliczności wskazującej na przewlekłość wskazanych postępowań. Z niejasnych względów skarżący nie wyjaśnia w uzasadnieniu skargi, czego dotyczyły postępowania, których sygnatury wskazał, ani jak wyglądał ich przebieg i ile czasu trwały. Zamiast tego przedstawia chaotyczne wywody na różne tematy bez żadnego związku z przedmiotem skargi.

Tym samym w jego skardze brak jest „okoliczności uzasadniających żądanie” w rozumieniu art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków. Wobec niespełnienia wymogu określonego w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość, skarga M. S. musiała zostać odrzucona. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.