I NSNk 1/22 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSygn. akt I NSNk 1/22 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Wiak w sprawie J. J. na skutek skargi nadzwyczajnej wniesionej przez J. J. od postanowienia Sądu Rejonowego w R. z dnia 25 stycznia 2022 r. sygn. akt III Kp (…) po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 30 czerwca 2022 roku pozostawia skargę nadzwyczajną bez rozpoznania. Uzasadnienie J. J. (dalej: skarżący) pismem z 29 stycznia 2022 r. złożył osobiście skargę nadzwyczajną od postanowienie Sądu Rejonowego w R. z 25 stycznia 2022 r. (III Kp (…)). W odpowiedzi na powyższą skargę Prokurator Generalny pismem z 27 kwietnia 2022 r. podniósł, że skarżący nie jest podmiotem uprawnionym do złożenia skargi nadzwyczajnej, a co za tym idzie jego skarga powinna zostać pozostawiona bez rozpoznania.
Legislator headnote
AI generatedart. 531 § 1 k.p.k, art. 530 § 2 k.p.k, art. 429 § 1 k.p.k; I NSNk 1/22 · Sąd Najwyższy: Skarga zasługuje na pozostawienie bez rozpoznania. Zgodnie z przepisem art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (t.j. Dz.U. 2021, poz. 1904, dalej: u.SN), skargę nadzwyczajną może wnieść Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz, w zakresie swojej właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców i Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I NSNk 1/22 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Wiak w sprawie J. J. na skutek skargi nadzwyczajnej wniesionej przez J. J. od postanowienia Sądu Rejonowego w R. z dnia 25 stycznia 2022 r. sygn. akt III Kp (…) po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 30 czerwca 2022 roku pozostawia skargę nadzwyczajną bez rozpoznania. Uzasadnienie J. J. (dalej: skarżący) pismem z 29 stycznia 2022 r. złożył osobiście skargę nadzwyczajną od postanowienie Sądu Rejonowego w R. z 25 stycznia 2022 r. (III Kp (…)). W odpowiedzi na powyższą skargę Prokurator Generalny pismem z 27 kwietnia 2022 r. podniósł, że skarżący nie jest podmiotem uprawnionym do złożenia skargi nadzwyczajnej, a co za tym idzie jego skarga powinna zostać pozostawiona bez rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na pozostawienie bez rozpoznania. Zgodnie z przepisem art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (t.j. Dz.U. 2021, poz. 1904, dalej: u.SN), skargę nadzwyczajną może wnieść Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz, w zakresie swojej właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców i Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
Powyższy katalog jest zatem zamknięty i żaden inny podmiot, poza wymienionymi w nim, nie może zostać uznany za uprawniony do jej skutecznego wniesienia. Z uwagi na to, że skarżącemu nie przysługuje przymiot żadnego z wymienionych organów, należy uznać go za nieuprawnionego do wniesienia środka zaskarżenia jakim jest skarga nadzwyczajna. W zakresie nieuregulowanym przepisami powyższej ustawy do skargi nadzwyczajnej, w tym postępowania w sprawie tej skargi, w zakresie spraw karnych stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.
– Kodeks postępowania karnego dotyczące kasacji (art. 95 pkt 2 u.SN). Zgodnie z przepisem art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania przyjętą kasację, jeżeli została ona wniesiona przez osobę nieuprawnioną. Z mocy art. 95 pkt 2 u.SN takie same konsekwencje wywołuje wniesienie skargi nadzwyczajnej przez osobę nieuprawnioną. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 95 pkt 2 u.SN orzekł, jak w sentencji.