I NO 77/21 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I NO 77/21 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Demendecki (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Janusz Niczyporuk‎SSN Krzysztof Wiak w sprawie ze skargi M. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie o sygn. akt II S […], po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 16 grudnia 2021 r., zażalenia M. S. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2021 r. w sprawie o sygn. akt I NSP 182/21, zażalenie pozostawia bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Pismem z 8 listopada 2021 r. M. S. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2021 r. w sprawie o sygn. akt I NSP 182/21. Skarżący wniósł o uchylenie, bądź uzupełnienie postanowienia i uwzględnienie próśb jakie wniósł w zaskarżonej sprawie. Ponadto zażądał sprostowania podstaw prawnych lub podania faktycznych, a także podania kwot, jakimi obciążono Skarb Państwa, wnosząc także o zwrot kosztów. Następnie zażądał wskazania „powodu, czy pozytywnego celu” dla – jego zdaniem – „tak wielkiego zaangażowania w budowanie sprzeczności oraz ograniczania zainteresowań, co najwyżej do zliczania liczby powtórzeń” próśb, czy uzasadnień Skarżącego. Postanowieniem z dnia 27 października 2021 r. w sprawie o sygn. akt I NSP 182/21 Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania skargę M. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie o sygn. akt II S […].

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie wobec jego niedopuszczalności z mocy ustawy, należało pozostawić bez rozpoznania.Zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k. od orzeczeń sądu odwoławczego oraz od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej.W Kodeksie postępowania karnego próżno szukać przepisu stanowiącego podstawę prawną do zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Nie sposób upatrywać tej podstawy w treści przepisu z art. 426 § 2 k.p.k.

Nie znajduje się ona także w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75, dalej: ustawa o skardze na przewlekłość postępowania). Nie jest zatem możliwe uchylenie, uzupełnienie, ani zmiana postanowienia, jak i uwzględnienie wniesionych wcześniej w zaskarżonej sprawie próśb, w tym także żądania zwrotu kosztów procesu.Należy również podkreślić, że w ramach żadnego z postępowań Sąd Najwyższy nie pełni funkcji informacyjnej, w tym polegającej na uszczegóławianiu treści zapadłych już orzeczeń.Na koniec trzeba jeszcze wskazać, iż Sąd Najwyższy wydaje rozstrzygnięcia w oparciu o obowiązujące przepisy prawne, wobec czego treść orzeczeń nie jest zależna od ilości wnoszonych przez Skarżącego środków.Tym samym, wobec dyspozycji art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 426 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia.